Iωάννα Παππά: "Έναν μήνα μετά τη γέννα θα επιστρέψω στο θέατρο"

Δεν έχει σχεδιάσει ακόμη το παιδικό δωμάτιο, δεν έχει φανταστεί σε ποιον θα μοιάζει το μωρό και δεν αγχώνεται για το πώς θα είναι η νέα της καθημερινότητα με ένα νεογέννητο στο σπίτι. H Ιωάννα Παππά δείχνει αρκετά ήρεμη και προσγειωμένη. "Συνειδητοποιημένη" θα έλεγε η ίδια.

Στην περίπτωσή της, ο γάμος δεν είναι αυτοσκοπός και η εικόνα πολλών παιδιών να μπουσουλάνε στο πάτωμα δεν την αφορούσε ιδιαίτερα, τουλάχιστον μέχρι πριν από λίγα χρόνια. 

Πίνοντας χυμό πορτοκάλι θα σου αναλύσει τη δική της κοσμοθεωρία ότι δεν είναι όλες οι γυναίκες προορισμένες να γίνουν μητέρες, αλλά όταν το αποφασίσουν σχεδόν τίποτα δεν μπορεί να τους σταθεί εμπόδιο. Ως ζωντανό παράδειγμα φέρνει τον εαυτό της! Και δικαιολογημένα!

Άκουσες ατάκες όπως "Εσύ, πότε θα γίνεις μάνα;"; 
Πολλές γυναίκες έχουμε ακούσει "Πότε θα κάνεις παιδί;" ή "Πότε θα παντρευτείς;". Είναι κάτι που έχει περάσει μέσα στις ελληνικές παραδόσεις, ακόμη και σε οικογένειες που θεωρούνται πιο προχωρημένες υπάρχει σαν ένα είδος πίεσης. Σε καμία περίπτωση μια γυναίκα δεν πρέπει να νιώθει ότι επιβάλλεται να κάνει παιδί για να ευχαριστήσει τους γονείς της, τον άντρα της ή για να "ταιριάξει" με την υπόλοιπη παρέα της. Οφείλεις εσύ η ίδια να κάνεις δουλειά με τον εαυτό σου πρώτα απ' όλα, για να αναπτύξεις αντιστάσεις απέναντι σε αυτούς που θα σε ρωτήσουν "Εσύ, πότε θα γίνεις μάνα;". Να αναπτύξεις άμυνες για να μην είσαι έρμαιο της κάθε κρίσης. Προσωπικά, δεν με αφορά καθόλου το τι θέλουν οι άλλοι για μένα. Και αυτό με έχει προστατέψει από στραβοπατήματα και λάθος επιλογές. Στην περίπτωσή μου, η ανάγκη ενός παιδιού ήρθε τα τελευταία χρόνια. Δεν ήταν κάτι που είχα ξανανιώσει στο παρελθόν. 

Έχει να κάνει και με το ποιον σύντροφο έχει στο πλευρό της μια γυναίκα τη δεδομένη στιγμή; 
Νομίζω παίζουν πολλά ρόλο. Η στιγμή, το πώς νιώθεις με την πορεία που ακολουθούν τα επαγγελματικά σου, η επιλογή συντρόφου κ.ο.κ. Καλώς ή κακώς, ζούμε σε μια κοινωνία που έχει πολλές απαιτήσεις από εμάς. Πολλές γυναίκες θέλουν πρώτα να νιώσουν ότι πατούν καλά στα πόδια τους επαγγελματικά και στη συνέχεια να προχωρήσουν στην απόκτηση παιδιού. Σεβαστό απόλυτα. Από την άλλη, έχουμε δει γυναίκες που κατάφεραν να συνδυάσουν, για παράδειγμα, σπουδές με παιδιά σε εποχές πιο δύσκολες από τη δική μας και με μεγαλύτερη οικονομική ανέχεια. Νομίζω ότι έχει να κάνει με το πόσο το θέλεις πραγματικά και πόσο μαχητής είσαι στη ζωή. 

Εσύ πώς το έχεις σκεφτεί; 
Έναν μήνα μετά τη γέννα θα επιστρέψω στο θέατρο. Αρχές Σεπτεμβρίου ξεκινάω πρόβες πρώτα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και την παράσταση Ο Χορός της Φωτιάς, με τον Χρήστο Λούλη, σε σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη, και ακολουθεί η Έντα Γκάμπλερ, σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη, στο θέατρο Άλμα. Το σκέφτηκα καλά και νομίζω πως είναι εφικτό. Ξέρω ότι κάποιοι μπορεί να το θεωρήσουν τρελό αυτό και κάποιοι άλλοι, πάλι, ότι είναι η καλύτερη επιλογή για μια νέα μητέρα. Προσωπικά, αισθάνομαι την ανάγκη να συνδυάσω τη μητρότητα με τη δουλειά, συν τοις άλλοις, λειτουργώ καλύτερη υπό πίεση. Είναι σημαντικό για την κάθε γυναίκα να επιλέξει αυτό που θα την κάνει να αισθάνεται καλά, και σίγουρα να υπάρχει στήριξη και καλή σχέση στο ζευγάρι, μια βοήθεια από το οικείο περιβάλλον και εμπιστοσύνη. Γιατί το να φέρεις στον κόσμο ένα παιδί δεν είναι η πιο εύκολη απόφαση του κόσμου.

Αυτός ήταν ο λόγος που δεν το αποφάσισες νωρίτερα; 
Ακριβώς! Δεν το αποφάσισα στα 25 ή στα 30 γιατί ήθελα να είναι μια συνειδητή επιλογή και των δύο. Ήμουν διατεθειμένη να μην μπω καθόλου στη διαδικασία της μητρότητας αν δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις, κυρίως σε σχέση με τον εαυτό μου. Δεν θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά. Από την άλλη, βλέπεις γυναίκες που προχωρούν στην απόκτηση παιδιού χωρίς να έχουν σύντροφο στο πλευρό τους και νιώθουν πολύ ευτυχισμένες και ικανές για τα πάντα. Δεν ξέρω αν στη θέση τους θα μπορούσα να αναλάβω ένα παιδί ολομόναχη, έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία του καθενός, αλλά είμαι μαζί τους. Οι γυναίκες δεν οριζόμαστε από έναν σύντροφο. 

Πηγή: peoplegreece.com (Φανή Πλατσατούρα)