Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Φράνκο Τζεφιρέλι ήταν ένας άνθρωπος της εποχής του

Κλείνοντας μια καριέρα εξήντα και παραπάνω χρόνων, ο Ιταλός σκηνοθέτης πέθανε σε ηλικία 96 ετών, αφήνοντας διακριτά το σημάδι του στο σινεμά, την τηλεόραση, το θέατρο και την όπερα.


"Όλα τα προβλήματα του κόσμου ξεκινάνε από το γεγονός ότι οι άνθρωποι δεν ακούνε". 

Ο Φράνκο Τζεφιρέλι ήταν ένας άνθρωπος που ήξερε να ακούει. Ήξερε να ακούει τα κελεύσματα της κάθε εποχής, επιλέγοντας τα θέματα και τους συνεργάτες του ακριβώς τη στιγμή που εκείνη βρίσκονταν στο στόμα όλων, είτε αυτό ήταν ο "Ρωμαίος και η Ιουλιέττα" με την Τζούντι Ντεντς στο θέατρο ή η το εφηβικό "Endless Love" με την Μπρουκ Σιλντς στο σινεμά. 

Ήξερε να ακούει όπερα, μια από τις μεγαλύτερες αγάπες του και ένα χώρο στον οποίο διέπρεψε, εκεί και η θυελλώδης προσωπική του σχέση με την Μαρία Κάλλας. Ήξερε να ακούει τον κόσμο, αυτό που ήθελε το κοινό, είτε αυτό ήταν η πιο φιλόδοξη και άκρως επιτυχημένη ιστορία του "Ιησού από τη Ναζαρέτ" ή ένας "Άμλετ" με τον... Μελ Γκίμπσον. 



Η καριέρα του ξεκίνησε ως ζωγράφος σκηνικών στην Φλορεντία, εκεί όπου τον γνώρισε ο Λουκίνο Βισκόντι και τον έκανε πρώτο βοηθό στο "La Terra Trema" του 1948. Από κει και στη συνέχεια, ο Τζεφιρέλι δούλεψε δίπλα στους Βιτόριο Ντε Σίκα και Ρομπέρτο Ροσελίνι και με την αρχή των 60s άρχισε να σκηνοθετεί δικά του έργα, αρχικά στο θέατρο και στη συνέχεια στο σινεμά. 

Η πρώτη του ταινία ήταν το 1967 η κινηματογραφική μεταφορά του "Το Ημέρωμα της Στρίγγλας" του Γουίλιαμ Σαίξπηρ με το ζευγάρι των Ελίζαμπεθ Τέιλορ - Ρίτσαρντ Μπάρτον, αλλά ο Σαίξπηρ για τον οποίο θα τον θυμάται πάντα η κινηματογραφική ιστορία θα ήταν το "Ρωμαίος κι Ιουλιέττα" που γύρισε το 1968 - μια υπέροχη εφηβική διασκευή με πρωταγωνιστές την Ολίβια Χάσεϊ και τον Λέοναρντ Γουάιτινγκ. 

Ήταν η πρώτη φορά που κάποιος χρησιμοποίησε έφηβους σε απόλυτη συμφωνία με την πραγματική ηλικία των ηρώων του κλασικού έργου του Σαίξπηρ και γύρισε την ιστορία σε πραγματικούς εξωτερικούς χώρους και όχι στούντιο, κάνοντας το φιλμ ένα από τα πιο πετυχημένα της εποχής του, με τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ (ανάμεσά τους και μια για τη σκηνοθεσία του Τζεφιρέλι) και δύο νίκες για τα κοστούμια και τη φωτογραφία. 





Ο θρίαμβος του "Romeo & Juliet" δεν επαναλήφθηκε ποτέ σε καλλιτεχνικό επίπεδο, αλλά ο Τζεφιρέλι ήταν πλέον ένας σκηνοθέτης που μπορούσε να κάνει τα πάντα. Όπου "πάντα", εννοούμε την bigger than life μίνι-σειρα "Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ" που εν έτει 1977 συγκέντρωσε ένα από τα πιο εντυπωσιακά all-star cast είχε δει ποτέ ο πλανήτης τηλεόραση μέχρι εκείνη τη στιγμή. 

Ανάμεσα στις πιο γνωστές ταινίες του θα ξεχώριζε κανείς το "The Champ" του 1979, ένα μελόδραμα χωρίς προηγούμενο που μέσα στα χρόνια έχει αποκτήσει μια cult επικάλυψη τουλάχιστον για τις θεματικές πατέρα - γιου, το "Endless Love" του 1981, που ακόμη και σε cut που δεν ενέκρινε ο ίδιος ο δημιουργός του υπήρξε ενδεικτικό για τον τρόπο με τον οποίο ο Τζεφιρέλι έπιανε το σφυγμό της κάθε εποχής - εδώ σε ένα ανέφικτο love story με δύο αστέρια από τα πιο όμορφα που είχε να επιδείξει η αρχή της δεκαετίας του '80. 





Το 1990, ο Τζεφιρέλι επέστρεψε στον Σαίξπηρ σκηνοθετώντας τον Μελ Γκίμπσον στον "Άμλετ", το 1996 διασκεύασε για το σινεμά την "Τζέιν Έιρ" με τους Γουίλιαμ Χαρτ, Σαρλότ Γκενσμπούργκ και Άνα Πάκουιν. Η προτελευταία του ταινία ήταν το αυτοβιογραφικό "Τσάι με τον Μουσολίνι" του 1996, στο οποίο ο Τζεφιρέλι συγκέντρωσε μερικά από τα είδωλα της κινηματογραφικής του διαδρομής: τη Μάγκι Σμιθ, την Τζούντι Ντεντς, την Λίλι Τόμλιν, την Τζόαν Πλόουραιτ και τη Σερ. 

Σε όλη τη διάρκεια της κινηματογραφικής του καριέρας, ο Τζεφιρέλι δεν απαρνήθηκε ποτέ το θέατρο και την όπερα. Ανέβασε όπερες ήδη από τη δεκαετία του '50 σε όλον τον κόσμο, Ευρώπη και Αμερική. Φίλος της Μαρία Κάλλας, ανέβασε την Τραβιάτα στο Ντάλας το 1958, την θρυλική "Tosca" στο Covent Garden στα τέλη του '60 και δούλεψε μαζί της σε πολλές όπερες, ανάμεσα στις οποίες και η τελευταία "Νόρμα" στο Παρίσι, λίγο πριν η Κάλλας χάσει οριστικά τη φωνή της και οι φήμες τους βρουν να μην μιλάνε μεταξύ τους μετά από μια διαμάχη μεγατόνων. 

Η τελευταία του ταινία είναι αφιερωμένη σε αυτήν, το "Callas Forever", με την Φανί Αρντάν σε μια υποθετική αφήγηση των τελευταίων ημερών της στο Παρίσι και την προσπάθειά της να γυρίσει την Κάρμεν για το σινεμά. 



Ανοιχτά γκέι - το δήλωσε ο ίδιος το 1996 προτιμώντας τον όρο "ομοφυλόφιλος" ως πιο κομψό - ο Φράνκο Τζεφιρέλι υπήρξε στο κέντρο ενός διαρκούς σκανδάλου, χωρίς ακριβώς η προσωπικότητά του να χαρακτηρίζεται από εκρηκτικότητα ή το τυπικό μεσογειακό ταμπεραμέντο. 

Η καθολική εκκλησία θα τον κατηγορούσε ως βλάσφημο για την απεικόνιση του Χριστού στο "Ιησούς από τη Ναζαρέτ", αυτός με τη σειρά του θα αποκάλυπτε τη σεξουαλική κακοποίηση που είχε υποστεί μικρός από έναν ιερέα, ενώ πρόσφατα ο Μπρους Ρόμπινσον (σκηνοθέτης του "Withnail and I") και ο ηθοποιός Τζόναθαν Σεκ κατηγόρησαν τον Τζεφιρέλι ότι τους παρενόχλησε σεξουαλικά όταν συνεργάστηκαν μαζί του, ο πρώτος στο "Romeo & Juliet", ο δεύτερος στο "Sparrow". 

Απαραίτητη σημείωση σε ένα πλούσιο βιογραφικό και το γεγονός πως από το 1994 μέχρι το 2001 ήταν μέλος της ιταλικής γερουσίας με το κόμμα του Σίλβιο Μπερλουσκόνι. 





Όχι ακριβώς σπουδαίος σκηνοθέτης, ο Φράνκο Τζεφιρέλι ήταν σίγουρα ένας από τους μεγαλύτερους λάτρες της τέχνης σε κάθε έκφανσή της και ταυτόχρονα ένας άνθρωπος της εποχής του. Έζησε για πολλά χρόνια με το παράπονο ότι η Ιταλία δεν τον θεωρούσε έναν από τους μεγάλους της δημιουργούς ("Δεν έχω τη στήριξη των Ιταλών κριτικών, δεν με προτείνει κανείς για βραβεία - είναι σαν να μην υπάρχω για την Ιταλία"), αλλά δεν σταμάτησε ποτέ να εργάζεται πάνω σε κάτι, καταφέρνοντας να αφήσει διακριτό το σημάδι του σε όλα τα μέσα με τα οποία καταπιάστηκε. Ακούγοντας προφανώς, ανάμεσα σε όλα τα υπόλοιπα, και μια φωνή που μπορούσε να τον κρατήσει ζωντανό και ενεργό μέχρι και τα 96 του χρόνια. 

"Τα γηρατειά είναι ένα μεγάλο βάρος, αλλά προσπαθώ ακόμη να διασώσω ιδέες που μπορεί να συμβούν στο άμεσο μέλλον - με κρατάει διανοητικά ζωντανό. Τα μόνα πράγματα για τα οποία έχω μετανιώσει είναι δύο σχέδια που εγκατέλειψα: μια ταινία για την "Κόλαση" του Δάντη, που ήταν πολύ δύσκολο να συμβεί γιατί τα ειδικά εφέ θα κόστιζαν πολύ και ένα τεράστιο φρέσκο με τον βίο και την πολιτεία της οικογένειας των Μεδίκων". 

Δείτε εδώ μια συνέντευξη του Φράνκο Τζεφιρέλι από το 2012: 



Πηγή: flix.gr (Μανώλης Κρανάκης)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χατζηγιάννης: Σκοπός μου δεν είναι να μην πληρώσω, αλλά να πληρώσω αυτά που μου αναλογούν

Στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών συζητήθηκε την Τετάρτη η υπόθεση του τραγουδιστή Μιχάλη Χατζηγιάννη, για το πρόστιμο των τεσσάρων και πλέον εκατομμυρίων ευρώ που του έχει επιβληθεί σχετικά με τα εμβάσματα που είχε στείλει στην Κύπρο, τη διετία 2010-2011.

Πρόσκληση συμμετοχής στο 3ο Athstage Festival Θεατρικών δημιουργών και στο 1ο Athstage Festival Μουσικής και Χορού

Το θέατρο Αθηναϊκή Σκηνή ανακοινώνει τη διεξαγωγή του 3ου Athstage Festival Θεατρικών δημιουργών που θα διεξαχθεί στο θέατρο Αθηναϊκή Σκηνή τον Ιούλιο του 2016 και κάνει πρόσκληση ενδιαφέροντος σε θιάσους και ομάδες για συμμετοχή. Παράλληλα ανακοινώνεται για πρώτη φορά το 1ο Athstage Festival Μουσικής και Χορού για καλλιτεχνικές δημιουργίες που αφορούν στις τέχνες αυτές.

Φιλαρέτη Κομνηνού: Μια ζωή πρωταγωνίστρια

Είναι καλοκαίρι, κινηματογραφικά, φτιάχνει τη βαλίτσα της, γράφει ένα σημείωμα στους γονείς της και φεύγει από το σπίτι της. Εκείνη την ημέρα παύει να αρνείται το πάθος της για το θέατρο για χάρη των άλλων και παίρνει το δρόμο που θα τη βγάλει σε μεγάλα θέατρα, μεγάλους ρόλους, μέχρι και στο μακρινό Μεξικό.

Γιούλικα Σκαφιδά: "Βάζω την προσωπική μου ζωή σε προτεραιότητα"

Η Γιούλικα Σκαφιδά μετράει στο ενεργητικό της πολλές εμπορικές επιτυχίες ωστόσο η αγάπη της για το θέατρο είναι μεγάλη.

Λάκης Λαζόπουλος: Επιστρέφει με το "Αλ Τσαντίρι Νιουζ" - Με ποιο κανάλι συμφώνησε;

Κι όμως, ο Λάκης Λαζόπουλος (όλα δείχνουν ότι) επιστρέφει στην τηλεόραση.

Γιάννης Πάριος: "Δυστυχώς" - Νέο τραγούδι

Μετά από το ομότιτλο single του πολυσυλλεκτικού άλμπουμ του Γιάννη Πάριου, με τίτλο "Έχω εσένα", ένα νέο τραγούδι, απόρροια της συνεργασίας του με το Γιώργο Μουκίδη, ο οποίος υπογράφει στιχουργικά και συνθετικά το "Δυστυχώς".