Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Με δάκρυα στα μάτια ο Αλέν Ντελόν αποδέχθηκε τον τιμητικό Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες

Με όλους στην αίθουσα όρθιους να τον χειροκροτούν και με τα μάτια του δακρυσμένα, ο Αλέν Ντελόν αποδέχθηκε την Κυριακή το βράδυ την ύψιστη διάκριση στις Κάννες, τον τιμητικό Χρυσό Φοίνικα.



Παρά την αμφισβήτηση της διάκρισης, οι υπεύθυνοι του Φεστιβάλ των Καννών απένειμαν τον Τιμητικό Χρυσό Φοίνικα σε έναν ζωντανό θρύλο του γαλλικού και ευρωπαϊκού σινεμά, δίνοντάς του μια θέση δίπλα στους Γούντι Άλεν, Ζαν Μορό, Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, Κλιντ Ίστγουντ, Τζέιν Φόντα, Μανοέλ ντε Ολιβέιρα, Ζαν Πολ Μπελμοντό και Ανιές Βαρντά. 




O Aλέν Ντελόν δεν έκρυψε την συγκίνησή του από την αρχή της βραδιάς και όταν κλήθηκε να ανέβει στη σκηνή ξέσπασε σε δάκρυα λέγοντας "Ποτέ δεν έχω ξανακλάψει μπροστά σε τόσους πολλούς ανθρώπους". 

Οι διοργανωτές του φεστιβάλ είχαν δηλώσει πανευτυχείς που ο Ντελόν δέχτηκε να παραλάβει το τιμητικό βραβείο καθώς όπως αναφέρουν "για χρόνια δίσταζε να το κάνει αφού πίστευε ότι θα έπρεπε να επισκέπτεται τις Κάννες μόνο για να γιορτάσει μαζί με τους σκηνοθέτες των ταινιών του". 




Μόλις το παρατεταμένο χειροκρότημα σταμάτησε, ο Αλέν Ντελόν έδωσε μια ομιλία γεμάτη συγκίνηση και νοσταλγία και θλίψη. "Είμαι ευχαριστημένος για τον Χρυσό Φοίνικα. Υπάρχει ένα πράγμα στον κόσμο για το οποίο είμαι περήφανος, η καριέρα μου. Και αυτό το βραβείο μου προσφέρθηκε για την καριέρα μου και τίποτα άλλο", ξεκίνησε ο 83χρονος θρύλος του γαλλικού σινεμά. 

"Θα ζητήσω συγγνώμη γιατί απόψε, για μένα, εκτός από ένα τέλος σταδιοδρομίας, είναι και ένα τέλος της ζωής. Όταν ξεκίνησα αυτή τη δουλειά, μου είπαν: Υπάρχει ένα πράγμα που είναι πολύ δύσκολο, πρέπει να διαρκέσει, και εγώ το πέτυχα για εξήντα δύο χρόνια, τώρα ξέρω ότι αυτό που είναι δύσκολο είναι το να φύγεις, αλλά δεν θα φύγω χωρίς να σας πω ευχαριστώ", είπε κρατώντας στα χέρια το βραβείο για τη συνολική προσφορά του. 

"Πριν φύγω, θα ήθελα απλά να σας πω ότι απόψε σκέφτομαι τη Μιρέιγ (Νταρκ) και τη Ρόμι (Σνάιντερ)", είπε αναφερόμενος σε δύο γυναίκες-συντρόφους που στιγμάτισαν τη ζωή του. Το βραβείο παρέλαβε από τα χέρια της Ανούσκα, της κόρης που απέκτησε με την Ροζαλί βαν Μπρίμεν. 





Η αμφισβήτηση του Ντελόν 

Τα τελευταία χρόνια ο Αλέν Ντελόν ζει απομονωμένος, παρέα με τον αγαπημένο του σκύλο. Πολλές φορές οι απόψεις του, που δεν χαρακτηρίζονται από το πολιτικά ορθόν, αλλά από το ακραίο, για πολιτικά ή κοινωνικά θέματα, έχουν προξενήσει αρνητικό αντίκτυπο στην γαλλική κοινωνία. 

Η βράβευσή του στις Κάννες δίχασε και περισσότερες από 20.000 υπογραφές συγκεντρώθηκαν διαδικτυακά για να αποτραπεί. Οι απόψεις του ηθοποιού που είχαν διατυπωθεί κατά το παρελθόν ήρθαν στο προσκήνιο και χαρακτηρίστηκε μισογύνης, ρατσιστής και σεξιστής. 

Η Μελίσα Σίλβερσταϊν, ιδρύτρια της Women and Hollywood, οργάνωσης στην πρωτοπορία του #MeToo, επισήμανε στο Twitter ότι είναι "αηδιασμένη" από το γεγονός ότι οι Κάννες τιμούν τον Ντελόν, γιατί ο ηθοποιός "έχει παραδεχτεί δημόσια ότι έχει χαστουκίσει γυναίκες και έχει δηλώσει πως η ομοφυλοφιλία είναι κάτι αφύσικο". Προσθέτει ακόμη ότι ο Ντελόν έχει συνταχθεί με το ρατσιστικό και αντισημιτικό Εθνικό Μέτωπο, το κόμμα που ίδρυσε ο φίλος του Ζαν-Μαρί Λεπέν και πλέον μετονομάστηκε από την Μαρίν Λεπέν σε Εθνικό Συναγερμό. 



Τον Νοέμβριο ο Ντελόν παραδέχτηκε ότι έχει χτυπήσει γυναίκες όταν ερωτήθηκε στη γαλλική τηλεόραση σχετικά με τις καταγγελίες για ενδοοικογενειακή βία από τον γιο του Αλέν Φαμπιάν Ντελόν, ο οποίος δεν έχει σχέση με τον πατέρα του. "Αν ένα χαστούκι είναι μάτσο, τότε είμαι μάτσο", είπε και πρόσθεσε ότι τον έχουν χτυπήσει γυναίκες και ότι δεν έχει ποτέ ταπεινώσει κάποια γυναίκα. 

Ο γιος του είπε ότι ο ηθοποιός χτυπούσε την μητέρα του και ότι δύο φορές της είχε σπάσει οκτώ πλευρά και την μύτη της. Ένας άλλος γιος του, ο Άντονι Ντελόν, είχε γράψει νωρίτερα στο Instagram ότι όταν ήταν παιδί ο πατέρας του τον είχε κλειδώσει μέσα σε ένα κλουβί με σκύλους για να γίνει πιο σκληρός. 

Αλλά ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Καννών Τιερί Φερμό πρόσφερε στήριξη στον Ντελόν λέγοντας ότι το Φεστιβάλ τιμά την καριέρα του, όχι τις απόψεις του, τις οποίες δεν εγκρίνει. "Ο Αλέν Ντελόν επιτρέπεται να έχει όποια άποψη θέλει. Θεωρώ ότι είναι σημαντικό να πάρουμε απόσταση. Αυτά που έχει πει - σποραδικά από εδώ και από εκεί- τα γενικεύουμε και τα ανακατεύουμε όλα μαζί. Είναι άτοπο να κρίνουμε κάποιον με τα σημερινά δεδομένα και να κρίνουμε τα πράγματα που ειπώθηκαν και έγιναν χρόνια πριν. Δεν του απονέμουμε το Νόμπελ Ειρήνης", δήλωσε ο Φερμό στο AFP. 



Κορυφαίες στιγμές του Αλέν Ντελόν 

Ο Αλέν Ντελόν, έχει συνεργαστεί στις πέντε και βάλε δεκαετίες κινηματογραφικής του σταδιοδρομίας με κορυφαίους σκηνοθέτες και ηθοποιούς, όπως ο Βισκόντι, ο Μελβίλ, ο Αντονιόνι, ο Λόουζι, ο Μπελμοντό, ο Γκαμπέν, ο Λάνκαστερ και έχει πρωταγωνιστήσει σε πάνω από 80 ταινίες. Ας θυμηθούμε τις πέντε σημαντικότερες εμφανίσεις του, σε ταινίες κλασικές, που θα έχουν για πάντα μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία του παγκόσμιου σινεμά. 



"Γυμνοί στον Ήλιο" 

Εξαιρετική ταινία του 1960, γυρισμένη από τον Ρενέ Κλεμάν και το στόρι βασισμένο στο διάσημο μπεστ-σέλερ της Πατρίτσια Χάισμιθ, με τον Ντελόν να υποδύεται τον Τομ Ρίπλεϊ και να κερδίζει την παγκόσμια αναγνώριση, έναν ταλαντούχο μίμο, αργόσχολο, πλαστογράφο και αυτοσχέδιο απατεώνα, που μπορεί να πετύχει πολλά περισσότερα απ' αυτά που μπορεί να φανταστεί. Πρόκειται για ένα αστυνομικό θρίλερ, γυρισμένο στην Ιταλία της "dolce vita", που αναδεικνύει το υπαρξιακό κενό, τη μοναξιά και το αίσθημα της απώλειας, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύει και την παράταιρη εισβολή του αμερικανικού τρόπου ζωής στην Ευρώπη. Παίζουν έξοχα και οι Μορίς Ρονέ, Μαρί Λαφορέ. 



"Η Πισίνα" 

Το φημισμένο θρίλερ του Ζακ Ντερέ (1969), με τέσσερις δυνατούς χαρακτήρες γύρω από μία πισίνα, ένα καυτό καλοκαίρι στην Κυανή Ακτή. Ντελόν και Ρόμι Σνάιντερ πιο ερωτικοί και ποθητοί από ποτέ και από κοντά η εκρηκτική νεότητα της Τζέιν Μπίργκιν αλλά και ο στιβαρός Μορίς Ρονέ. Η ταινία διαθέτει ορισμένες σκηνές του ζεύγους, που προκαλούν ανατριχίλα με τη απαστράπτουσα γοητεία και το δράμα που κρύβεται πίσω από τη σχέση τους. Το στόρι περιστρέφεται γύρω από τέσσερις χαρακτήρες, που βουλιάζουν στα πάθη τους και στην ίντριγκα, ενώ πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει και η αξέχαστη μελωδία του Μισέλ Λεγκράντ. 



"Ο Γατόπαρδος" 

Ο Λουκίνο Βισκόντι δίνει ακόμη ένα αριστούργημα (1963), γύρω από την πτώση ενός Ιταλού ευγενή του νότου, που πλησιάζει στο τέλος της παντοδυναμίας του και ταυτόχρονα στο φινάλε μιας εποχής. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτός ο άρχοντας βλέπει ότι η πτώση του είναι μια φυσική εξέλιξη, αλλά προβλέπει ότι αυτά που θα έρθουν θα είναι ακόμη χειρότερα, για όλους. Εξαιρετικό το περιτύλιγμα της ταινίας, αλλά ακόμη καλύτερο το βάθος της. Στον ρόλο του ευγενή ο ανεπανάληπτος Μπαρτ Λάνκαστερ, στο ρόλο του νέου ιδεαλιστή επαναστάτη και σύμβολο μίας νέας τάξης πραγμάτων, ο Αλέν Ντελόν, ενώ το μοιραίο φουστάνι της ταινίας το φορά η καυτή Κλάουντια Καρντινάλε. Μια θρυλική ταινία, για την οποία ο Ίγκμαρ Μπέργκμαν είχε πει ότι "είναι η μόνη ταινία που ζήλεψα πραγματικά". 



"Ο Δολοφόνος με το Αγγελικό Πρόσωπο" 

Εμβληματικό φιλμ νουάρ, που γύρισε το 1967 ο τεράστιος Ζαν Πιέρ Μελβίλ και με το οποίο κεντράρει πάνω στο πρόσωπο ενός επαγγελματία δολοφόνου, που αναλαμβάνει μια τελευταία αποστολή, παρότι σφίγγει συνεχώς γύρω του ο αστυνομικό κλοιός. Με τη χαρακτηριστική του λιτότητα, ο Μελβίλ παραδίδει ένα από τα σημαντικότερα φιλμ του είδους, που θα αποτελεί για πάντα ένα μάθημα κινηματογραφικής δεξιοτεχνίας. Μαζί με τον καλύτερο ίσως Ντελόν, η Ναταλί Ντελόν και ο Φρανσουά Περιέ. 



"Ο Κόκκινος Κύκλος" 

Ακόμη ένα κλασικό νουάρ του Μελβίλ (1970), στο οποίο ο Ντελόν συναντά ακόμη δύο θηρία της υποκριτικής, τον Ιβ Μοντάν και τον Τζιάν Μαρία Βολοντέ. Η γαλλική απάντηση στις αμερικανικές γκαγκστερικές ταινίες, η οποία θα μείνει στην ιστορία κυρίως για την τελευταία συγκλονιστική σκηνή διάρκειας 30 λεπτών, κάτι που θα μπορούσαν να φέρουν εις πέρας ελάχιστοι σκηνοθέτες. 

Οι ταινίες του Αλέν Ντελόν που αξίζει να ανακαλύψουν ειδικά οι νεότεροι είναι πολύ περισσότερες. Μερικές απ' αυτές είναι "Ο Ρόκο και τ' Αδέλφια του" (1960), "Αντίο Φίλε" (1968), "Μπορσαλίνο" (1970), "Μονομαχία στον Κόκκινο Ήλιο" (1972), "Δύο Ξένοι στην Ίδια Πόλη" (1973), "Μίστερ Κλάιν" (1976), "Για το τομάρι ενός Μπάτσου" (1981) και "Ο Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες" (2008). 

Πηγή: lifo.gr

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πρόσκληση συμμετοχής στο 3ο Athstage Festival Θεατρικών δημιουργών και στο 1ο Athstage Festival Μουσικής και Χορού

Το θέατρο Αθηναϊκή Σκηνή ανακοινώνει τη διεξαγωγή του 3ου Athstage Festival Θεατρικών δημιουργών που θα διεξαχθεί στο θέατρο Αθηναϊκή Σκηνή τον Ιούλιο του 2016 και κάνει πρόσκληση ενδιαφέροντος σε θιάσους και ομάδες για συμμετοχή. Παράλληλα ανακοινώνεται για πρώτη φορά το 1ο Athstage Festival Μουσικής και Χορού για καλλιτεχνικές δημιουργίες που αφορούν στις τέχνες αυτές.

Χατζηγιάννης: Σκοπός μου δεν είναι να μην πληρώσω, αλλά να πληρώσω αυτά που μου αναλογούν

Στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών συζητήθηκε την Τετάρτη η υπόθεση του τραγουδιστή Μιχάλη Χατζηγιάννη, για το πρόστιμο των τεσσάρων και πλέον εκατομμυρίων ευρώ που του έχει επιβληθεί σχετικά με τα εμβάσματα που είχε στείλει στην Κύπρο, τη διετία 2010-2011.

Φεύγει ο Μιχάλης Λεβεντογιάννης από το Τατουάζ

Την πρόθεσή του να μην συνεχίσει του χρόνου στο δημοφιλές σήριαλ "Το Τατουάζ" ανακοίνωσε ο ηθοποιός Μιχάλης Λεβεντογιάννης. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό Plan Be και τον δημοσιογράφο Θεόδουλο Παπαβασιλείου, είπε πως θέλει χρόνο ώστε να κάνει εντελώς διαφορετικά πράγματα.

Φιλαρέτη Κομνηνού: Μια ζωή πρωταγωνίστρια

Είναι καλοκαίρι, κινηματογραφικά, φτιάχνει τη βαλίτσα της, γράφει ένα σημείωμα στους γονείς της και φεύγει από το σπίτι της. Εκείνη την ημέρα παύει να αρνείται το πάθος της για το θέατρο για χάρη των άλλων και παίρνει το δρόμο που θα τη βγάλει σε μεγάλα θέατρα, μεγάλους ρόλους, μέχρι και στο μακρινό Μεξικό.

Γιούλικα Σκαφιδά: "Βάζω την προσωπική μου ζωή σε προτεραιότητα"

Η Γιούλικα Σκαφιδά μετράει στο ενεργητικό της πολλές εμπορικές επιτυχίες ωστόσο η αγάπη της για το θέατρο είναι μεγάλη.

Όταν το Χόλιγουντ ανακάλυψε τα Άγια Πάθη

Κάποτε η Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα ερχόντουσαν με τη μοσχοβολιά των Πασχαλιών, την ευχάριστη ταραχή που προκαλεί η άνοιξη, τη θρησκευτική κατάνυξη που πέρναγε απ' τις μεγαλύτερες ηλικίες στις νεότερες, τις εκκλησίες που ζωντάνευαν, τα έθιμα, που πέρναγαν από γενιά σε γενιά, τα σχέδια για την ολιγοήμερη επιστροφή στο χωριό.