Έλλη Τρίγγου: "Η μοναξιά μου είναι η καλύτερή μου φίλη"

Η Έλλη Τρίγγου, κάτοχος του βραβείου Β΄ Γυναικείου Ρόλου από την Ακαδημία Κινηματογράφου (για την ερμηνεία της στο Suntan), θα ήθελε να κάνει ψυχανάλυση, αλλά ακόμη δεν έχει καταφέρει να βρει τον ειδικό που θα τη δελεάσει. Προς το παρόν, αυτοαναλύεται μέσα από θεατρικά έργα και βιβλία, όπως το Εκατό Χρόνια Μοναξιά του Gabriel Garcia Marquez.



"Η μοναξιά μου είναι η καλύτερή μου φίλη. Έχουμε τόσο καλή σχέση που σε κάποιες στιγμές γίνεται ανησυχητική" εξηγεί. 

Τη ρωτάω αν έχει νιώσει ποτέ πως χάνει τον έλεγχο. "Νιώθω ότι κινδυνεύω αν με αφήσω μακριά από τους ανθρώπους. Καμιά φορά διατρέχω αυτόν τον κίνδυνο" μου λέει και μου αποκαλύπτει το αντίδοτο. "Πιέζω τον εαυτό μου να επιμένει στο "μαζί" και την ενότητα, ακόμα και αν καμιά φορά μπορεί να γίνει αβάσταχτο". 

Αυτή η πίεση δεν είναι το μόνο αβάσταχτο πράγμα για εκείνη, υπάρχουν κι άλλα... Όπως, για παράδειγμα, "όταν παίρνουμε πολύ σοβαρά τον εαυτό μας και τα γεγονότα. Όταν δίνουμε στα πράγματα περισσότερη ή λιγότερη αξία από αυτή που έχουν. Μάχομαι με αυτό καθημερινά. Η δουλειά με τον εαυτό μας δεν τελειώνει ποτέ. Οπότε, στο πλαίσιο αυτό, μάχομαι συνεχώς με κομμάτια που έχουν να κάνουν με τον εγωισμό μου, τη ματαιοδοξία, την αυτοεκτίμηση, τον ετεροπροσδιορισμό". 

Ο έρωτας που περιγράφεται στον Ερωτευμένο Σαίξπηρ είναι πικρός, αλλά εκείνη εύχεται να ζήσει κάτι παρόμοιο. "Είναι τόσο εύκολο με το Internet και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να δημιουργήσεις επαφές και σχέσεις και να φτιάξεις μια συγκεκριμένη εικόνα που θέλεις να έχει ο άλλος για εσένα. Προσωπικά, αυτό με αποδιοργανώνει. Για εμένα, εξακολουθεί ο έρωτας να είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορεί να καταφέρει κάποιος στη ζωή του. Έχω βιώσει τέτοιο μεγάλο έρωτα. Θεωρώ ότι είναι από τα πιο σημαντικά επιτεύγματά μου –δεν έχω κάνει και πολλά– το να μπορέσω να επενδύσω σε έναν άνθρωπο εξ ολοκλήρου. Είναι δύσκολο αλλά ιερό, εξίσου σημαντικό με τη φιλία και την Τέχνη. Φυσικά και το ψάχνω, γιατί αυτή η αναζήτηση δεν έχει τέλος". 

Η 29χρονη ηθοποιός λατρεύει τη φύση. Και τα παιδιά. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως θέλει να γίνει μητέρα σύντομα –  ή σίγουρα. "Θα μου άρεσε πολύ να έχω παιδιά και θα γίνει μόνο σε περίπτωση που θα έχω κάνει σοβαρή δουλειά με τον εαυτό μου. Όταν θα ξέρω ότι έχω δημιουργήσει ένα περιβάλλον που θα μπορεί να στηρίξει έναν άλλο άνθρωπο. Επίσης, όταν θα έχει οικοδομηθεί ένα εκπαιδευτικό σύστημα σύγχρονο και μια κοινωνία αντίστοιχη, τότε ναι, μπορεί να κάνω ένα παιδί. Μέχρι τότε... Να κάνω παιδί για να πάει πού; Στο ελληνικό σχολείο; Όχι. Εσείς μπορεί να έχετε περισσότερο κουράγιο, εγώ δεν μπορώ. Έχω πολλά κουσούρια, κατάλοιπα από το εκπαιδευτικό και το πανανθρώπινο σύστημα, τα οποία τα παλεύω με πολύ κόπο. Γιατί να το πάθει αυτό και το παιδί μου; Τόσα παιδιά υπάρχουν στον κόσμο, μπορώ να βοηθήσω κάποιο άλλο". 



"Γιατί δεν είσαι στο εξωτερικό και είσαι ακόμη εδώ" λέω αιφνιδιάζοντας την Έλλη Τρίγγου με το που πάτησα το Rec. "Δεν είμαι στο εξωτερικό γιατί ήθελα να παίξω θέατρο στην Ελλάδα. Ήθελα να δώσω στον εαυτό μου αυτή την ευκαιρία. Αλλά η πιθανότητα να φύγω υπάρχει ακόμη στο μυαλό μου. Η ταινία (σ.σ. Suntan) μου έχει ανοίξει δρόμους για αυτή τη μετάβαση, αλλά επέλεξα συνειδητά να παραμείνω στην Αθήνα και να δοκιμαστώ στο θέατρο, ελπίζοντας πως, όταν τολμήσω να δοκιμάσω την τύχη μου στο εξωτερικό, να μην είναι πολύ αργά". 

Η δικαίωση για την απόφασή της να επιλέξει να ζει και να κάνει δουλειές δεν άργησε να έρθει – αν και η δικαίωση γενικά αργεί στα ραντεβού της. Η Έλλη ήταν μία από τις τέσσερις φιναλίστ για την Καρφίτσα "Μελίνα Μερκούρη" –για την παράσταση Ο Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας–, ενώ η παράσταση Ερωτευμένος Σαίξπηρ είναι μια από τις θεατρικές επιτυχίες της σεζόν (θα "μετακομίσει" και στη Θεσσαλονίκη), την ώρα που κολακευτικές κριτικές γράφονται και για το Στέλλα Κοιμήσου. 

"Νιώθω χαρά και τιμή γιατί δούλεψα σκληρά για τον ρόλο μου στην παράσταση Ο Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας, για την οποία ήμουν προτεινόμενη. Είναι μια δικαίωση για μένα και τους συνεργάτες μου και ένας ακόμη λόγος για να συνεχίσω" μου λέει με σεμνότητα. Όταν τη ρωτάω αν στενοχωρήθηκε που δεν κέρδισε την Καρφίτσα "Μελίνα Μερκούρη", γίνεται πιο ζωηρή. "Δεν στενοχωρήθηκα, αντιθέτως χάρηκα πολύ για την Ηρώ (σ.σ. Μπέζου) γιατί είναι γλυκό παιδί και σπουδαία ηθοποιός και της αξίζει το βραβείο. Δουλεύω μόλις τρία χρόνια στο θέατρο, έχω πολλά να μάθω και να κάνω ακόμα. Δεν βιάζομαι".

Πηγή: peoplegreece.com (ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΡΑΤΑΝΟΣ)