Χριστίνα Πολίτη: "Το Κολωνάκι ήταν η γειτονιά μου. Αγαπούσα τα πάντα αλλά δυστυχώς πήρε την κάτω βόλτα"

Η Χριστίνα Πολίτη έχει αυτό το τρομερό know how του ανθρώπου που μπορεί να σε στείλει την ίδια στιγμή για σεβίτσε σε πεντάστερο ξενοδοχείο, σε speakeasy bar και για street food σε ένα παγκάκι στο κέντρο της Αθήνας.





Πολίτης του κόσμου - δεν είναι τυχαίο άλλωστε το Cosmopoliti - η influencer των Beauty Stars έχει πάντα μια ενδιαφέρουσα πληροφορία να μοιραστεί μαζί σου, με τη δική της ξεχωριστή ματιά και σίγουρα πολλές ιστορίες που κρύβουν μία γλυκιά νοσταλγία. 

Η καθημερινότητα 

Προσπαθώ να έχω μία ποιοτική καθημερινότητα. Δεν σπαταλιέμαι δηλαδή. Ταξιδεύω όσο πιο συχνά γίνεται, προσέχω να μη λείπω από τον μικρο μου γιο - ίσως σε υπερβολικό σημείο αφού τον παίρνω μαζί στα ταξίδια μου, να είμαι μία καλή σύντροφος και να διατηρώ το site μου cosmopoliti.com πάντα σε μία ρομαντική και όχι aggressive διάθεση που αναζητάει το εφήμερο κλικ. Έχω και ένα βιβλίο που γράφω στα σκαριά. 

Η γειτονιά μου 

Η γειτονιά μου ήταν το Κολωνάκι. Αγαπούσα τα πάντα σε αυτό αλλά δυστυχώς πήρε την "κάτω βόλτα" (για τις δικές μου απαιτήσεις). Και συγχρόνως έχασε τα προνόμια μίας υπέροχης γειτονιάς αφού έφυγαν και όλοι οι παλιοί φίλοι από εκεί, όπως έφυγε και η μυρωδιά του φρέσκου καφέ από την οδό Λεβέντη. Έτσι, μετακόμισα στην Πλάκα όπου τα τελευταία έξι χρόνια με περιμένουν λιγότερες άσχημες εκπλήξεις. Εκεί όλα πάνε προς το καλύτερο. 

Σίγουρα θα έκανα κάτι για τα φανάρια της Ναυάρχου Νικοδήμου και Φιλελλήνων. Σε όλες αυτές τις γειτονιές που αγαπάω, θα ήθελα να πετάξω, τα ευκαιριακά μαγαζιά, τα σουβλατζίδικα χωρίς ποιότητα, τη βρώμα, τα σπασμένα πεζοδρόμια, την αναρχία στα αυτοκίνητα και άλλα πολλά. Δεν ξεχωρίζω μία γειτονιά στην Αθήνα, την αγαπάω όλη και πραγματικά στεναχωριέμαι όταν βλέπω την κατάντια της πέρα από το Μοναστηράκι, στην Ομόνοια, την Κυψέλη και στις εγκαταλελειμμένες οδούς Πανεπιστημίου και Σταδίου. 

Αγαπημένες συνήθειες στην πόλη 

Περίπατος γύρω από την Ακρόπολη σε όλη τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου και πίσω. Τώρα τελευταία, στα πιο ωραία σημεία δεν αισθάνομαι απόλυτα ασφαλής - μιλάω για τον υπέροχο χωμάτινο δρόμο που συνδέει την Πλάκα με το Θησείο. Αγαπημένη μου διαδρομή ο δρόμος προς τη Νίκης για pilates, ψώνια για το σπίτι στις 4 Eποχές και με μεγάλη χαρά πια στη Μητροπόλεως στο Ergon. Μετά τις γυμναστικές, πάω ευλαβικά στο κομμωτήριο μου στου Μιχάλη Ανουσάκη, στη Ναυάρχου Νικοδήμου. Πισίνα το καλοκαίρι στο Hilton. Βόλτα με τον σκύλο μου τον Τόνι γύρω από τη Μητρόπολη. Το πρωί δε βγαίνω χωρίς λόγο και γενικά δεν έχω ρουτίνα καμία ώρα της ημέρας.
Ζόναρς, για τα πάντα. Έχω πάθει ιδρυματοποίηση γιατί είναι ο ωραιότερος και πιο πολιτισμένος χώρος της Αθήνας.

Τα bao του Pink Flamingo του Βασίλη Καλλίδη, που ήρθε στη γειτονιά για να μας καταστρέψει.
Το εστιατόριο ΜΟΝΟ δίπλα στο σπίτι μου, γιατί η Γιώτα με περιποιείται και νιώθω σαν το σπίτι μου.
Μία ένοχη απόλαυση στην Αθήνα; Τα wine bars. Κρασί με τυρί και αλλαντικά non stop. Στο Heteroclito, στο By the Glass και τώρα μαζί με μακαρονάδα με πεκορίνο στο Bocca Negra, στη στοά της Βαλαωρίτου. Σούπες στο 24ωρο μετά από έκτακτο ξενύχτι στη Βίσση.

Αν πρότεινα σε έναν τουρίστα να ζήσει μερικές ημέρες σαν ντόπιος, θα του έλεγα σίγουρα να μη φάει το φτηνιάρικο υποτιθέμενο ελληνικό φαγητό στις τουριστικές ταβέρνες στην Πλάκα. Βόλτα ναι. Καφέ ή lunch στη στοά Σπυρομήλιου, παράσταση στο ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, ψάρι στον Δουράμπεη στο Τουρκολίμανο. Δεν ξέρω πια πως ζει ένας local, νομίζω πως ο αθώος τουρίστας τα βλέπει τα πράγματα με πιο αγνό βλέμμα άρα καλύτερα. 

Nostalgia

Αναπολώ τις εποχές που έχω ζήσει πριν το 2005. Εκεί νομίζω άρχισε η ντεκαντάνς. Μου λείπει η αισιοδοξία και η ανεμελιά, όσο στρες και αν κουβαλούσε αυτή η πόλη. Η κίνηση τις πρώτες πρωινές ώρες στην παραλιακή μετά τα club. Τα ωραία μαγαζιά, η πραγματική διασκέδαση, οι εποχές που οι τραγουδιστές έβγαιναν πετώντας, το "Εργοστάσιο”, η "Bora Bora”, η στρογγυλή Ομόνοια με τα σουβλάκια της στη γωνία, το σινεμά Αττικόν και ο Απόλλωνας, οι λουκουμάδες του Μπόκολα στην πλατεία, τα τρελά βράδια στο Motel, όταν η περιοχή του Ψυρρή ήταν Νέα Υόρκη, η ασφάλεια που νιώθαμε, οι τρούφες στο Ελληνικό, το βιβλιοπωλείο του Ελευθερουδάκη στο Σύνταγμα, οι λιακάδες στην πλατεία Κολωνακίου πριν γίνει ένα άψυχο κυκλικό τσιμεντένιο τίποτα...και πάρα πολλά ακόμα. 

Ο foodie οδηγός της Χριστίνας Πολίτη 

Η ταράτσα της Μίνας, στο Atticos Greek House για τον απόλυτο μουσακά και θέα στην Ακρόπολη.
Το ασιατικό E&O στην ταράτσα του Athens Marriot Hotel για την ωραιότερη ατμόσφαιρα στην πόλη και τη θέα στο Σταύρος Νιάρχος.
Οι μοναδικές γεύσεις στο Birdman.
Σουβλάκι κοτόπουλο σκέτο με πίτα στο Hoocut.
Πίτσα στο Il barrettο στην πλατεία Αγίας Ειρήνης.
Τα πάντα στη Ράτκα για πάντα.
Παγιάρ και σαλάτα με αντίβ στο Au brevoir
Καραβίδες γιουβέτσι στην Αργυρώ στον Παπαδάκη.
Κοτόπουλο μιλανέζα στο Τοπς στην πλατεία Κολωνακίου.
Καυτερό πράσινο τσίλι στο Mr Pug της Ναυάρχου Νικοδήμου.
Παγωτό γιαούρτι όπου βρω στη γειτονιά.

Πηγή: madamefigaro.gr (Μάρω Παρασκευούδη)