Ελένη Κοκκίδου: "Η Βούλα δεν ήταν ευκολάκι για μένα"


Η Ελένη Κοκκίδου μίλησε στο περιοδικό Plan Be και τη δημοσιογράφο Μαρία Λυσάνδρου και, μεταξύ άλλων, μίλησε και για τις διαφορές που έχουν θέατρο και τηλεόραση, ενώ δεν δίστασε να παραδεχτεί πως, ο ρόλος της Βούλας στη Μουρμούρα, δεν ήταν κάτι εύκολο για αυτήν.


– Τώρα που γνωρίσατε την τηλεόραση λίγο καλύτερα, θεωρείτε ότι κάπου μπορεί και να έχει κοινά με το θέατρο ή δεν μοιάζουν καθόλου; Είναι αφελής η ερώτησή μου;

Δεν είναι καθόλου αφελής. Απλώς είναι δύσκολο να απαντήσω…
Είναι δύο διαφορετικά πράγματα για τον ηθοποιό. Το δόσιμό του, η ενέργειά του και η δημιουργική παρουσία του είναι ίδια. Επίσης, ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη δουλειά του είναι ίδιος και στα δύο – το πόσο το εκτιμά, πόσο το αγαπά, εάν “ψάχνει” τα πράγματα, εάν νιώθει ταπεινός… Δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Αυτά ισχύουν για τον ηθοποιό που θα αντιμετωπίσει και τα δύο με την ίδια σοβαρότητα.
Τώρα, το θέατρο σε “ανοίγει”, σε “εκθέτει”, εκεί εξελίσσεσαι ως ηθοποιός, ανακαλύπτεις διαρκώς πράγματα για την τέχνη σου και για τον εαυτό σου. Πρόκειται για μια τέχνη πιο σφαιρική, πιο κοινωνική – είναι ένας διάλογος με το κοινό, με τη ζωή.
Η τηλεόραση δεν έχει αυτήν τη δυνατότητα. Είναι ένα προϊόν εκείνης της στιγμής, είναι μια τέχνη του παρόντος χρόνου. Το τηλεοπτικό μέσο έχει όρια.
Από εκεί και πέρα, η χαρά που μπορεί να σου δώσει η δουλειά στην τηλεόραση είναι πολύ μεγάλη, όπως και στο θέατρο. Το να δυστυχήσεις γιατί δεν έχεις καλές συνεργασίες, είναι το ίδιο και στο ένα και στο άλλο. Και, όπως είπα πριν, ο τρόπος που εσύ αντιμετωπίζεις την τέχνη σου είναι θέμα προσωπικό του καθενός…

– Εσείς, γενικώς, τα προηγούμενα χρόνια δεν είχατε δουλέψει πολύ στην τηλεόραση. Τη “Μουρμούρα” πώς την αντιμετωπίσατε όταν σας προέκυψε;

Για μένα ήταν ένα πολύ μεγάλο στοίχημα όταν πήγα στη “Μουρμούρα”, γιατί θα έκανα κωμωδία στην τηλεόραση – που έχω δει τους παλιούς κωμικούς του ελληνικού κινηματογράφου (αυτοί είναι η πυξίδα μου, αν θέλετε), αλλά και σύγχρονούς μου κωμικούς. Έπρεπε, λοιπόν, εγώ να συνδιαλλαγώ και με τους δύο. Έκανα ό,τι μπορούσα, με μεγάλη επιμονή και με μεγάλη προσοχή.

– Άρα, η “Βούλα” προέκυψε μέσα από δουλειά…

Δεν ήταν “ευκολάκι” για μένα! Αν έχεις την πετριά, τίποτα δεν είναι εύκολο. Δεν έχει κανένα νόημα, κιόλας, όταν είναι εύκολο.
Μου λένε “Α, είστε πιο νέα από κοντά”, άνθρωποι οι οποίοι βλέπουν κυρίως τηλεόραση, που είναι απαίδευτοι, ας πούμε, σε σχέση με το θέατρο. Και τους λέω “Μα “ηθοποιός” αυτό είναι!”. Θα πάω να παίξω τον εαυτό μου; Δεν υπάρχει πιο βαρετό πράγμα από το να φύγω από το σπίτι μου, να πάω στο στούντιο, να ντυθώ και να κάνω την Ελένη. Αυτό είναι παράνοια!
Ηθοποιός γίνεσαι για να “ζήσεις” ζωές. Πολλές! Όσο πιο πολλές μπορείς!

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη εδώ.