Ο Αντώνης Λουδάρος σχολιάζει την τάση να μεταφέρονται στο θέατρο παλιές ελληνικές ταινίες


Στο περιοδικό Plan Be και τη δημοσιογράφο Μαρία Λυσάνδρου μίλησε ο Αντώνης Λουδάρος και μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε και στην τάση των τελευταίων χρόνων, να μεταφέρονται στο σανίδι παλιές ελληνικές ταινίες.


– Βρισκόμαστε στο μέρος, όπου έχει γυριστεί η ταινία “Της κακομοίρας”, με τον Κώστα Χατζηχρήστο. Με αφορμή αυτό, θέλω να μου πεις πώς βλέπεις αυτήν την τάση που υπάρχει τα τελευταία χρόνια να μεταφέρονται στο θέατρο παλιές ελληνικές ταινίες…
Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Τα περισσότερα σενάρια από αυτά είχαν ανέβει πρώτα στο θέατρο και, λόγω μεγάλης επιτυχίας, γυρίστηκαν οι ταινίες – όχι το ανάποδο. Το “Χτυποκάρδια στο θρανίο”, ας πούμε, ήταν πρώτα θεατρικό. “Η Νεράιδα και το Παλικάρι”, από την άλλη, ήταν εξαρχής ταινία.

– Μήπως αυτή η στροφή σε κάτι αποδεδειγμένα επιτυχημένο είναι και λίγο η εύκολη λύση;
Είναι και η ανάγκη μας. Προσπαθούμε να ξαναβρούμε το “κέντρο” μας. Και προσπαθώντας να βρούμε το “κέντρο” μας, ξαναγυρνάμε σε κάποιες κλασικές αξίες. Το έχουμε μεγάλη ανάγκη μετά από τον “σεισμό” που μας έχει γκρεμίσει – τον καθένα προσωπικά και την κοινωνία ολόκληρη. Είμαστε “ερείπια” πια. Έχουμε ανάγκη…

– …από αναστήλωση;
Από αναστήλωση! Να θυμηθούμε από πού ερχόμαστε και τι γιατρεύει την ψυχή μας…
Πώς γίνεται, ακόμα και τώρα, μια ελληνική ταινία να κάνει τεράστια θεαματικότητα στην τηλεόραση, ενώ ξέρουμε κάθε ατάκα απ’ έξω; Αυτό δείχνει ότι υπάρχει μια τάση στον κόσμο να τη δει και να την ξαναδεί, γιατί του δημιουργεί ασφάλεια. Και σε μια κοινωνία που είναι μέσα στην ανασφάλεια, το να νιώθεις ότι υπάρχουν κάποια πράγματα τόσο οικεία, είναι σαν μια ωραία ζεστή κουβέρτα… Βέβαια, αν αυτό δεν γίνεται με κανένα ίχνος… τυμβωρυχίας.

– “Τυμβωρυχία” από πλευράς προσέγγισης του έργου; Ή από πλευράς επιχειρηματικής;
Και τα δύο, και τα δύο… Αλλά, έτσι κι αλλιώς, ο επιχειρηματίας κάθε χρόνο έχει να σκεφτεί ποιο έργο θα ανεβάσει, ποιο θα κερδίσει τον κόσμο. Οπότε στον προγραμματισμό σου δεν πας μόνο “αγνά”· πας και με το τι θα ενδιαφέρει τον κόσμο.
Ο τρόπος προσέγγισης, όμως, έχει μεγάλη σημασία για μένα. Και αν εκεί διακρίνω αυτή την “τυμβωρυχία”, εγώ το απαξιώνω μέσα μου, γυρίζω την πλάτη.

ΠΗΓΗ: www.planbemag.gr