Ηλιάνα Παπαγεωργίου - Τα καλλιστεία, τα χρόνια στη Νέα Υόρκη και το Greece's Next Top Model

Πώς βρέθηκε στο GNTM; Πώς ήταν σαν έφηβη; Τι γεύση της άφησε η ζωή στη Νέα Υόρκη; Η Ηλιάνα Παπαγεωργίου μιλά για όλα. Η κριτής του Next Top Model έδωσε συνέντευξη στο κυπριακό περιοδικό Omikron και τον Αλέξανδρο Πρίφτη. 





Ο τίτλος της "Σταρ Ελλάς", αλλά και εκείνος της "Miss Universe", ήταν ορόσημα στην καριέρα σου; 
Για να είμαι ειλικρινής, όχι δεν ήταν. Διότι ο τίτλος ενός διαγωνισμού καλλιστείων, δεν έχει καμία σχέση με το modelling. Μα, καμία όμως! Ωστόσο, ήταν μεγάλη τιμή να εκπροσωπήσω τη χώρα μου, ως "Σταρ Ελλάς" στα Miss Υφήλιος και να κερδίσω. Ήταν μία όμορφη εμπειρία, για την οποία δεν μετανιώνω καθόλου. Όμως η μόδα και τα καλλιστεία είναι δύο κόσμοι που δεν συναντιούνται. 

Αλήθεια; Σε έχουν απορρίψει πολλές φορές;
Πλάκα κάνεις; Χιλιάδες! Από τότε που ξεκίνησα αυτή τη δουλειά, ήξερα ότι θα με απορρίψουν και θα με κρίνουν, κάθε λεπτό της ημέρας. Η απόρριψη, για μένα, είναι κομμάτι της δουλειάς μου και το έχω αποδεχτεί. Με βοηθά αυτό να διορθώσω πράγματα στον εαυτό μου και κρατώ τα θετικά. Με δυναμώνει αυτό! 

Πώς ήταν τα 6 χρόνια που πέρασες στη Νέα Υόρκη; Μοναχικά;
Τους τρεις πρώτους μήνες, ναι. Ήταν δύσκολα. Μετά με απορρόφησε η δουλειά, όμως η Νέα Υόρκη είχε και ελληνική κοινότητα, οπότε δεν μου έλειψε η γλώσσα, ούτε οι παρέες. Ανά πάσα ώρα και στιγμή ένιωθα Ελληνίδα. Έκανα φίλους εκεί, τους οποίους κρατώ μέχρι και σήμερα. 


Το "Greece's Next Top Model" πώς προέκυψε;
Ήταν καρμικό εντελώς! Πριν από ενάμιση χρόνο, είχα ακούσει μία φήμη ότι θα γινόταν ξανά το παιχνίδι αυτό και πήρα την Έλενα Χριστοπούλου να της πω ότι "έχω την αίσθηση πως εγώ θα είμαι σε αυτό το show". "Δεν έχω ακούσει κάτι, δεν νομίζω να γίνει, αλλά ok", μου απάντησε. Τελικά, με πήρε τηλέφωνο και μου το ανακοίνωσε. Μου έγινε η πρόταση και το σκέφτηκα. Εγώ σκεφτόμουν να φύγω ξανά στην Αμερική και να έρθω πιο μετά πίσω. Αλλά αποφάσισα να το κάνω. Και δικαιώθηκα για την επιλογή μου! 

Τα παιδικά σου χρόνια πώς ήταν;
Λίγο περίεργα... (γελάμε). Έχω μεγαλώσει σε μία υπέροχη οικογένεια. Μπορεί οι δικοί μου να μην είναι σήμερα μαζί, αλλά αυτό δεν άφησαν να με επηρεάσει. Ήταν όλοι δίπλα μου πάντα! Μόνο στο σχολείο είχα κάποια θέματα, γιατί μου την "έλεγαν" οι συμμαθητές μου, που ήμουν ψηλή, αδύνατη, λίγο μαυριδερή. Δεν ήμουν όμορφο κορίτσι. 

Πλάκα μου κάνεις;
Όχι, αλήθεια (γελά). Εγώ δεν ήμουν η ωραία του σχολείου! Η αδελφή μου ήταν και παραμένει μία πολύ όμορφη γυναίκα. Εγώ μεταλλάχθηκα στην πορεία. Οπότε, στο σχολείο, είχα "θεματάκια": Με πείραζαν, με κορόιδευαν τα άλλα παιδιά. Όμως επέστρεφα σπίτι και τα ξεχνούσα όλα. Θυμάμαι το σπίτι μου γεμάτο κόσμο. Με τους παππούδες μου, τις θείες, τους θείους μου. Είμαστε όλοι δεμένοι κι ο ένας για τον άλλο. Είμαστε μία μεγάλη, "τρελή", ελληνική οικογένεια. Μία τέτοια θέλω να κάνω κι εγώ!