Σταμάτης Φασουλής - Τα τρία μεγάλα νέα του στοιχήματα

Παρόλο που αυτή τη σεζόν ο Σταμάτης Φασουλής θα υπογράφει σκηνοθετικά δύο παραστάσεις και θα πρωταγωνιστεί σε μία, εκείνος κάθε άλλο παρά ανήσυχος μοιάζει... Δείχνει γαλήνιος, το βλέμμα του είναι ευθύβολο και η φωνή του αποπνέει μια αυτοπεποίθηση που λογικά πηγάζει από τη θεατρική του σοφία κι εμπειρία.






Θα ανέβει η παράσταση "Οι Μάγισσες της Σμύρνης", ακολουθεί η πρεμιέρα του "Blue Jasmine", ενώ η δική του επανεμφάνιση στο σανίδι έπειτα από δύο χρόνια τοποθετείται ημερολογιακά στις αρχές του Δεκέμβρη με το "Συμβολαιογράφο". 

Το μεσημέρι της προηγούμενης Δευτέρας μου τηλεφωνεί για να μου πει πως έχει κενό για μία ώρα, τα παρατάω όλα και κατεβαίνω στο Zonars, εκεί που τον βρίσκω να απολαμβάνει τις ζεστές ηλιαχτίδες του ήλιου πίνοντας την κρύα σοκολάτα του. Το στενό μπλε σκούρο πουκάμισό του φανερώνει πως έχει αδυνατίσει κι αυτό ίσως να του προσδίδει έναν επιπλέον λόγο να νιώθει όμορφα.

Τι είδες στις Μάγισσες και απάντησες θετικά στην πρόταση;
Ο Πάνος Κατσαρίδης ήταν εκείνος που μου το πρότεινε. Η αλήθεια είναι πως δεν το σκέφτηκα πολύ γιατί ήξερα το βιβλίο και την απήχηση που είχε στον κόσμο. Επίσης ήθελα πολύ να ασχοληθώ με αυτά τα θέματα: Μυστήριο, μυστικισμός, ίντριγκες, έρωτα. Όλο αυτό το κλίμα της μαγείας, του υπόγειου ρεύματος που κινεί τα πάντα... Δεν το είχα τολμήσει ποτέ. Το βρήκα μια πολύ καλή ευκαιρία, επειδή το θέμα είναι πολύ γνωστό, οπότε μπορείς να αφεθείς στη γνώση του κοινού και να δουλέψεις σε επιμέρους στοιχεία. Δεν έχεις να διαχειριστείς την πληροφορία.

Θα πατήσεις ξανά θεατρικό σανίδι έπειτα από δύο χρόνια απουσίας, με ένα έργο γνωστό στις παλαιότερες γενιές, αφού είχε μεταφερθεί και στην τηλεόραση, το Συμβολαιογράφο.
Και πάλι μου το πρότειναν. Πλέον, θέλω μόνο να μου προτείνουν. Εμπιστεύομαι τη νεολαία του θεάτρου, ίσως γιατί η δική μου πείρα μου έχει ξεμάθει –κατά κάποιον τρόπο– τον κόσμο, όπως λέει και ο Ελύτης. Είμαι πολύ χαρούμενος που ο Πέτρος Ζούλιας μου πρότεινε το ρόλο του Συμβολαιογράφου. Το έργο του Ραγκαβή είναι ένα από τα πιο σημαντικά κείμενα της νεοελληνικής γραμματείας και αποτελεί προάγγελο πολλών σημαντικών μετέπειτα έργων.

Αυτό είναι και ένα τεστ για το πώς σε βλέπει η νεολαία του θεάτρου. Και είναι κολακευτικό.
Ναι, δεν το είχα σκεφτεί έτσι. Μου αρέσει όταν συμβαίνει. Είμαι σε μια ηλικία που έχω παίξει αρκετά, οπότε θέλω να το κάνω μόνο όταν αξίζει. Αν δεν με ενδιαφέρει ένας ρόλος, μπορώ να αρκεστώ στη σκηνοθεσία, που με γεμίζει εξίσου. Αυτό που με νοιάζει είναι να ασχολούμαι με το θέατρο. Ο συγκεκριμένος ρόλος είναι συγκλονιστικός και υπάρχει ένα βαρύ προηγούμενο, αφού τον έχει παίξει εξαιρετικά ο Βασίλης Διαμαντόπουλος στην τηλεοπτική μεταφορά του. Έχω να το δω από τότε και δεν πρόκειται να το ξαναδώ...

Για να μην επηρεαστείς;
Όχι. Για να μην απογοητευτώ με την ερμηνεία μου. Το ενδιαφέρον για κάθε ρόλο είναι τι προσθέτει και τι αφαιρεί ο καθένας. Αν δεν συνέβαινε αυτό, θα ήταν ένας ο Άμλετ και θα τον έπαιζαν όλοι όπως είχε αρχικά παιχτεί.


Με την αναφορά του Διαμαντόπουλου μου δίνεις μια ωραία πάσα. Εσύ είχες δασκάλους τον Μινωτή και την Παξινού. Νιώθεις πως είσαι αντίστοιχα το σημείο αναφοράς για τους νεότερους; Ένας "γίγαντας"  στα μάτια τους;
Δεν μου έχει περάσει καν από το μυαλό. Δεν νομίζω πως στέκει.

Οι καθηγητές των αποφοίτων δραματικών σχολών...
Έχω διδάξει μόλις ένα χρόνο. Είχα απογοητευτεί εντελώς γιατί υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα: από τους τριάντα μαθητές μιας τάξης αξίζουν δύο. Δεν μπορείς να ασχοληθείς με τους δύο και τους υπόλοιπους είκοσι οκτώ να τους "πετάξεις". Αν φύγουν όσοι δεν αξίζουν, δεν θα καλύπτονται τα έξοδα της σχολής, οπότε δεν θα αποφοιτήσουν ούτε και οι δύο που αξίζουν. Είναι μια αλυσίδα, της οποίας δεν μπορεί να είμαι κρίκος.

Η τριβή μαζί σας δεν κάνει σοφότερους τους νέους ηθοποιούς;
Δεν είμαι σίγουρος... Και δεν μπορώ να πω ότι είμαι και μετριόφρων.

Πώς αποφασίζεις αν μια πρόταση για να σκηνοθετήσεις σε ενδιαφέρει;
Τις περισσότερες προτάσεις τις έχω σκεφτεί στο μυαλό μου, πριν καν μου γίνουν. Μπορεί να απαντήσω βέβαια πως "αυτό που μου προτείνεις δεν με ενδιέφερε ποτέ, αλλά κάτσε να το ξαναδώ". Αλλά συνήθως η πρώτη μου αντίδραση είναι και εκείνη που επικρατεί.

Υπάρχει κάποια πρόταση που δεν είχες σκεφτεί ότι θα τη σκηνοθετούσες;
Αυτό συνέβη μία φορά. Μου είχαν προτείνει από τα Ελληνικά Θέατρα να σκηνοθετήσω τους Παραγωγούς. Είχα δει την παράσταση στο εξωτερικό, αλλά δεν μου είχε αρέσει. Το πρώτο που απάντησα ήταν "δεν μου αρέσει, αλλά θα σου το κάνω κούκλα". Ήταν κάτι που ένιωθα, αν και δεν με ενδιέφερε να το κάνω "αμ' έπος, αμ' έργον". Ήξερα ότι λειτουργεί και η απόσταση από την οποία το είχα δει, με βοηθούσε να εντοπίσω τα προβλήματα που θα έχω και ταυτόχρονα τη λύση τους.

Και σημείωσε μεγάλη επιτυχία...
Ναι!

Αυτό συμβαίνει και με την επιλογή των ηθοποιών;
Μου έχει συμβεί πολλές φορές στην επιλογή των ηθοποιών. Δεν είμαι εύκολος στην επιλογή των ηθοποιών. Αλλά όταν τον επιλέξω, τον λατρεύω. Ακόμη και αν μου ήταν πριν αντιπαθής, βρίσκω κομμάτια του χαρακτήρα του που μου αρέσουν και στέκομαι μόνο σε αυτά. Ίσως να είναι και μια εσώτερη τακτική αυτή για να αντιμετωπίσω τις δυσκολίες. Τον κάνω δικό μου άνθρωπο. Μπαίνω στα προβλήματά του, τον κόπο του κι έτσι σιγά σιγά τον αγαπάω και προσπαθώ να τον σώσω από τις κακοτοπιές που νόμιζα ότι είχα δει ως θεατής.

Αυτή είναι μια ωραία τακτική και για τη ζωή...
Μόνο που δεν γίνεται εύκολα. Στο θέατρο είσαι μαζί τρεις μήνες, πολύ λιγότερο από τη ζωή δηλαδή.

Πηγή: peoplegreece.com (ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΡΑΤΑΝΟΣ)