Αργύρης Πανταζάρας: "Δεν φοβάμαι τα λάθη και τις αποτυχίες"

Είναι ένας από τους νεότερους κατόχους του Χρυσού Σταυρού (του Θεατρικού Βραβείου "Δημήτρης Χορν"). Αν και δεν έχει πρωταγωνιστήσει σε κάποιο τηλεοπτικό σίριαλ, ο 28χρονος είναι αγαπητός στο ευρύ κοινό λόγω της συμμετοχής του σε μια σειρά από τηλεοπτικά σποτ για γνωστή ετικέτα μπίρας. Όποιος μείνει σε ένα βραβείο και σε μια επιτυχημένη τηλεοπτική παρουσία δυστυχώς θα χάσει την ουσία. Ο Αργύρης Πανταζάρας είναι κάτι πολύ περισσότερο από την εικόνα του (πολύ παραπάνω και από τις χίλιες λέξεις του κινέζικου γνωμικού – όπως και το κείμενο).

Έχοντας μπει στην τελική ευθεία για την πρεμιέρα του Ένας Καλός Λόγος, συναντήθηκα με τον ταλαντούχο πρωταγωνιστή και ξεκινήσαμε μια κουβέντα για τα λάθη, τα ελαττώματα, τις αδυναμίες... 

"Βρήκαμε έναν ήρωα που μιλάει για τις αδυναμίες του και καυχιέται για τα ελαττώματά του. Προσπαθώντας να βρει τη συνείδησή του, περνάει από αυτά τα μονοπάτια. Βέβαια, το να παραδέχεσαι τα λάθη σου δεν σημαίνει πως μετανοείς. Άρα δεν αλλάζεις. Αυτός ο χαρακτήρας του Dostoevsky έρχεται σε ταύτιση με τους εκπροσώπους της εξουσίας – τους πολιτικούς, οι οποίοι δεν παραδέχονται ποτέ τα λάθη τους, δεν έχουν πει ποτέ "συγγνώμη"" μου λέει και στη συνέχεια μπαίνει σε πιο προσωπικά μονοπάτια. 

"Τώρα πού εμφανίζεται ο Αργύρης σε σχέση με αυτά... Πέρα από το ότι είμαι ηθοποιός και το δημόσιο λόγο που μου δίνεται, είμαι ένας άνθρωπος με δυνατότητες και αδυναμίες. Προφανώς θα έχω κάνει λάθη. Μέχρι κανείς να ανακαλύψει το σωστό, μπορεί να έχει κάνει δέκα λάθη. Τα επαναλαμβανόμενα λάθη σημαίνουν πως δεν έχεις μάθει από αυτά. Ή ότι αυτά τα λάθη σού δημιουργούν μια κρυφή ηδονή. Το κείμενο που διαλέξαμε ασχολείται με αυτό. Έχει να κάνει με τον άνθρωπο ο οποίος πάει κόντρα στη λογική του, στο συμφέρον του – συμφέρον που η κοινωνία ονομάζει "πλούτο, προσωπικό όφελος, ευμάρεια, ασφάλεια". Ο άνθρωπος κάνει επιλογές που τον οδηγούν στο λάθος επειδή μέσα σε αυτό βρίσκει την προσωπικότητά του. Πράττει σύμφωνα με την προσωπική του θέληση και επιθυμία, με όποιο κόστος και όποια συνέπεια". 

Πώς είσαι αυτό τον καιρό; 
Πολύ καλά... Είμαι δημιουργικά αγχωμένος, σε τρομερή διαύγεια. Βλέπω τους συνεργάτες μου να θέτουν οι ίδιοι τον πήχη πολύ ψηλά. Αισθάνομαι ευγνώμων γιατί διαθέτουν υψηλή αισθητική. Έρχομαι μετά από μια μεγάλη απουσία από τη σκηνή, αφού ήθελα να δώσω την ευκαιρία στον εαυτό μου να ταξιδέψει, να κάνει σεμινάρια, να επιμορφωθεί και να προετοιμάσει ένα ρόλο για μια ταινία υψηλών απαιτήσεων που τα γυρίσματά της δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη. Η στασιμότητα με τρομάζει, όπως και τα επαναλαμβανόμενα λάθη. 

Πού πήγες ταξίδι; 
Στο Βερολίνο, σαν σε αποστολή, για να κάνω εντατικά μαθήματα υποκριτικής πάνω στον κινηματογράφο, με personal coach τον Αθανάσιο Καρανικόλα, έναν πολύ αξιόλογο σκηνοθέτη. Μετά πήγα στο Λονδίνο. Ήθελα να αλλάξω παραστάσεις... και να παρακολουθήσω παραστάσεις. Επιστρέφοντας, ένιωσα υπερήφανος για όσα κάνουμε οι καλλιτέχνες σε μια τόσο μικρή χώρα. Ένιωσα υπερήφανος γιατί έχουμε εξελιχθεί πολύ και μπορούμε επάξια να σταθούμε δίπλα σε υπερπαραγωγές, κλασικά ή –δήθεν– πειραματικά εγχειρήματα. Καμιά φορά χρειάζεται να φύγεις μακριά για να καταλάβεις ποιος είσαι. 

Το ευρύ κοινό σε γνώρισε ξαφνικά μέσω μιας διαφημιστικής καμπάνιας, με τις ατάκες σου να γίνονται viral. Γιατί δεν έχεις κάνει τηλεόραση; 
Δεν μου έχει γίνει πρόταση που να τράβηξε το ενδιαφέρον μου. Όταν θα έρθει αυτή η πρόταση, θα είμαι εκεί. Η δημοσιότητα που έχω είναι αποτέλεσμα αποκλειστικά της δουλειάς μου. Είναι συγκινητικό όταν ένας άνθρωπος με πλησιάζει και μου μιλάει για μια παράσταση που είδε πριν από τρία και τέσσερα χρόνια ή για μια συνέντευξη που διάβασε και τη συζήτησε με την παρέα του. Είναι κάτι πέρα από την αναγνωρισιμότητα. Και είναι μέρος της δουλειάς μου, που το σέβομαι. 

Το γεγονός πως δεν έχεις κεφαλαιοποιήσει την αναγνωρισιμότητά σου με έναν τηλεοπτικό ρόλο, που θα πήγαινε πακέτο με έναν παχυλό μισθό, οφείλεται στο γεγονός πως δεν θα ήθελες να σε γνωρίσει ο κόσμος λάθος; 
Προσέχω τις επιλογές μου. Δεν θέλω να επενδύσω στην εξαργύρωση, προτιμώ τη διάρκεια. Επενδύω από το μηδέν, όπως στη συγκεκριμένη θεατρική παράσταση. Με αυτό τον τρόπο διαφυλάσσω την ποιότητα, κάτι που είναι αναγκαίο στις ημέρες μας. Γίνονται τόσο πολλές παραγωγές... Κι όμως, ο κόσμος ξεχωρίζει τις ποιοτικές, εκείνες που έχουν δουλέψει και την τελευταία λεπτομέρεια. Ο κόσμος είναι κουρασμένος και αυστηρός. Αυτός είναι εξάλλου που μας ωθεί να γίνουμε και εμείς αυστηροί. 

Το Βραβείο "Χορν" σού βάρυνε τους ώμους; 
Δεν αισθάνομαι πως έχω αλλάξει πλεύση. Αυτή η τιμή ήταν το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας, δεν ήταν ούτε ο στόχος ούτε το τέρμα. Αυτό το βραβείο ήρθε για τρεις παραγωγές. Ήταν ένα μεγάλο "ευχαριστώ" ίσως για τον τρόπο που δίνομαι. Συνεχίζω να κάνω τη δουλειά μου, έχοντας δίπλα μου άξιους συνεργάτες, οπότε νιώθω πως δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι τα λάθη ή την αποτυχία. Αυτό σου δίνει το δικαίωμα να αμφισβητείς, να πειραματίζεσαι και να ακολουθείς το ένστικτό σου, που στην περίπτωσή μου είναι πιο δυνατό από τη λογική και τη στρατηγική. Γιατί και με τη στρατηγική μπορείς να ακολουθήσεις μονοπάτια επιτυχίας. 

Το κοντοκουρεμένο μαλλί ίσως να φανερώνει και τη διάθεσή του, τη στοχοπροσήλωσή του στο νέο του εγχείρημα, το θεατρικό μονόλογο Ένας Καλός Λόγος – που είναι βασισμένο σε κείμενα του Fyodor Dostoevsky και του Waclaw Nizynski. Έχοντας ήδη κορυφαίες συνεργασίες (με Χουβαρδά, Μαρμαρινό, Βογιατζή, Κονιόρδου, Καραμπέτη), ο Βολιώτης ηθοποιός συνυπογράφει τη σκηνοθεσία της παράστασης με την Ελίνα Μαντίδη, φιλοδοξώντας για μια ακόμη φορά να αφήσει το καλλιτεχνικό του αποτύπωμα στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο. 

Το ανέμελο του χαρακτήρα του μπαίνει σε δεύτερη μοίρα κάθε φορά που δοκιμάζει τα υποκριτικά του όρια κι έτσι, αναπόφευκτα, αλλάζει κι ο ίδιος, επαναδομείται σε νέα, πιο αυστηρά στάνταρ. Δύσκολο πράγμα η αναζήτηση, αλλά σίγουρα ο Αργύρης Πανταζάρας διαθέτει τα εχέγγυα, τους συνεργάτες, τους φίλους και τον αυτοσαρκασμό για να αντεπεξέλθει. 

Μου δίνεις την αίσθηση του ηθοποιού που πέφτει με τα μούτρα στη μελέτη και τη δόμηση του ρόλου του. Πόσο δύσκολο είναι για τους γύρω σου, τους φίλους σου; Εξαφανίζεσαι; 
Οι γύρω μου είναι οι πιο αυστηροί κριτές και εκείνοι που με επαναφέρουν στην πραγματικότητα. Ίσως είναι ο λόγος που ανεβαίνω στη σκηνή και ο λόγος που κατεβαίνω. Είναι οι άνθρωποι που αγαπώ βαθιά γιατί με διαμορφώνουν ως άνθρωπο και ηθοποιό. Πολλές φορές μπορεί να τρομάξουν με το πόση σημασία δίνω στο καθετί. Τότε θα μου χτυπήσουν το καμπανάκι και θα μου πουν "τώρα αποθεραπεία". 

Σου έχει συμβεί και πρόσφατα; 
Βέβαια. 

Τι περιλαμβάνει αυτή η αποθεραπεία; Πηγαίνεις κάπου για να ξεδώσεις; 
Δεν έχω ανάγκη να ξεδώσω... Ειδικά όταν δίνεσαι τόσο πολύ, το μοναδικό πράγμα που δεν χρειάζεσαι είναι να ξεδώσεις. Ίσως μετά από τόσο δόσιμο ο καλλιτέχνης έχει ανάγκη να λάβει – πληροφορίες, οξυγόνο, ανθρώπινες σχέσεις, να επιστρέψει στον εαυτό του. Κι αυτό το κάνεις συνήθως μέσα από τα μάτια των άλλων, είτε αυτοί είναι οι κοντινοί σου άνθρωποι είτε κάποιος που περιμένει σε μια στάση λεωφορείου στο Βερολίνο. 

Μίλησες με άγνωστο; 
Ναι. Σε επαναφέρει. Μετά από κάθε βουτιά έχεις ανάγκη αυτόν που θα σε επαναφέρει. 

Σου αρέσουν τα extreme sports... 
Ναι. Εκεί καταλαβαίνω περισσότερο τον εαυτό μου, όταν θα βρεθώ στο βουνό, στη θάλασσα, στον αέρα... Επίσης, όταν θα νιώσω αρχάριος σε μια δραστηριότητα. Μου αρέσει η διαδικασία να μαθαίνω από την αρχή. Είτε να μελετήσω ένα μουσικό όργανο είτε ένα άθλημα με το οποίο δεν είχα επαφή. 

Ποιο είναι το τελευταίο άθλημα; 
Το moto cross. Και το snowboard. 

Θα μπορούσες να είσαι με μια σύντροφο που δεν έχει καμία σχέση με την υποκριτική ή τις Τέχνες γενικότερα; 
Ε, βέβαια. 

Πώς τα πηγαίνεις με τις κοινωνικές συμβάσεις; 
Όπα, δηλαδή; 

Ο γάμος, ας πούμε... 
Ε, νομίζω πως τα έχουμε ξεπεράσει πια αυτά. Θεωρώ πως έχει δημιουργηθεί ένα καινούριο μοντέλο οικογένειας, φιλίας, αγάπης. Βέβαια, είναι υπό εξέταση, γιατί δεν ξέρουμε πού θα πάει αυτό.

Αλλά εσύ το προτιμάς έναντι μιας παραδοσιακής συνθήκης...
Όχι. Εκτιμώ την έννοια της ένωσης. 

Αν η σύντροφός σου έφερνε την κουβέντα σε έναν παραδοσιακό γάμο, θα το συζητούσες ή θα απαντούσες πως δεν σε απασχολεί; 
Ο γάμος είναι κι αυτός μια παράσταση, μια γιορτή, μια τελετή. Τώρα, αν μου αρέσει η αισθητική, τα μανουάλια και τα τούλια, εντάξει, σκηνοθέτες και δραματουργοί είμαστε, ίσως στήσουμε κάτι που να ταιριάζει πιο πολύ στην προσωπικότητά μας. Πλέον δεν υπάρχει η ανάγκη του γάμου, αλλά είναι μέχρι να έρθει κάποιος σε αυτή τη θέση. 

Τον έχεις σκεφτεί ποτέ;
Και βέβαια. 

Δεν είσαι μικρός;
Ο πατέρας μου είχε παιδί στα 24 και η μητέρα μου στα 19. Οπότε τα πρότυπά μου είναι τέτοιου είδους. Έτσι, αισθάνομαι πως έχω αργήσει κιόλας. (γέλια)

Δηλαδή σε έχεις σκεφτεί και στο ρόλο του πατέρα;
Φυσικά. Αγαπώ πολύ τα παιδιά.

Νομίζω πως είναι κόντρα στον αυστηρό καλλιτέχνη...
(γέλια) Δεν πρόκειται να θυσιάσω το ένα για το άλλο. Ίσα ίσα, θα με επαναπροσδιορίσει στους πραγματικούς ρυθμούς της ζωής, κόντρα στην τωρινή πρόχειρη καθημερινότητά μου.

Είσαι του προγράμματος, δηλαδή;
Είμαι; Έγινα από ανάγκη. Είμαι πολύ αυθόρμητος γενικά. Οι φίλοι μου μπορούν να με ξεμυαλίσουν με ένα απλό τηλεφώνημα. Ό,τι αναλαμβάνω απαιτεί ακραίο προγραμματισμό, οπότε το ένα ισορροπεί το άλλο.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που σε ξεμυάλισαν με τον τρόπο που περιγράφεις;
Πήγα ένα διήμερο στον Παρνασσό. Χτύπησε το τηλέφωνο "φεύγουμε αύριο το πρωί". Και φύγαμε. Είναι οξυγόνο αυτό, φτάνει να διανυκτερεύσεις, βέβαια... Τότε θα δεις πώς νυχτώνει στο βουνό, τη σπηλιά του Πάνα στον Παρνασσό, εκεί θα βιώσεις τους ρυθμούς της φύσης, εκεί θα δεις τις κορυφογραμμές που δεν μπορείς να δεις στην πόλη. Εκεί καταλαβαίνεις τι σημαίνει να ανοίξεις τους ορίζοντές σου.

Οι γυναίκες σε καταστρέφουν;
(γέλια) Όχι. Υπάρχει πάντοτε ο θαυμασμός και ο σεβασμός και δεν μου έχει τύχει ποτέ να συμβεί αυτό. 

Info 

Ο Αργύρης Πανταζάρας παρουσιάζει το μονόλογο Ένας Καλός Λόγος στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής (Κεφαλληνίας και Κυκλάδων 11, τηλ. 210-8217877) από τις 23 Απριλίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη.

Πηγή: peoplegreece.com (Γιώργος Πράτανος)