Στέφανος Μιχαήλ: "Αν εγώ έχω σχέση τώρα, γιατί να δώσω δικαιώματα και τροφή στον οποιονδήποτε θέλει να πουλήσει;"


Συνέντευξη στο περιοδικό Plan Be και τον δημοσιογράφο Θεόδουλο Παπαβασιλείου παραχώρησε ο δημοφιλής πρωταγωνιστής του Τατουάζ, Στέφανος Μιχαήλ και μεταξύ άλλων μίλησε για την "δόξα" που του πρόσφερε η τηλεόραση, για τις δικές τους προτεραιότητες και αγάπες, αλλά και για την ανάγκη να μάθει το κοινό πληροφορίες για την προσωπική του ζωή.


– Η ενασχόληση με την τηλεόραση ξεκίνησε περίπου πριν 7 χρόνια, έτσι;
Ναι.

– Τότε ήσουν 20 χρόνων. Πώς μπόρεσες, αλήθεια, να διαχειριστείς όλη αυτήν την αλλαγή; Γιατί η επιτυχία ήρθε σχετικά νωρίς…
Προσωπικά, για μένα δεν έχει αλλάξει τίποτε. Μόνο το ότι υπήρχε μια προσοχή έξω στον δρόμο από τον κόσμο. Σιγά-σιγά ήρθε όλο αυτό, δεν ήταν από τη μία μέρα στην άλλη. Και θεωρώ ότι η διαχείρισή του έχει να κάνει με τον χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου. Εγώ δεν το άφησα να με επηρεάσει.
Ξέρω ότι είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι, δηλαδή έχουμε μια πραγματικότητα, έχουμε και τον ρόλο και την προβολή κάποιου στην τηλεόραση. Είναι φυσικά επακόλουθα όλα αυτά. Εγώ τα θεωρώ δευτερεύοντα στη ζωή μου. Υπάρχουν πολύ πιο σημαντικά πράγματα που μπορεί να κάνει ή να ζήσει κάποιος, από το να σε αναγνωρίζουν στον δρόμο…

– Όπως;
Όπως να μεγαλώσεις σε μια σωστή οικογένεια, να είσαι προσγειωμένος, να μην ξεχνάς τους φίλους σου με τη δουλειά, τις σχέσεις που είχες πριν, να τις έχεις ακόμα και μετά την αναγνωρισιμότητα. Εγώ τα θεωρώ πιο μεγάλα πράγματα αυτά και πιο σημαντικά.

– Και από όσα ξέρω, έχεις πετύχει να κρατήσεις τις ισορροπίες αυτές…
Το έχω πετύχει, όχι γιατί το επιδίωξα, αλλά γιατί απλά έτσι είμαι, αυτός είμαι. Αυτά έχουν πιο πολλή σημασία στη ζωή μου!

– Αυτό έχει να κάνει και με την ανατροφή κάποιου;
Μάλλον θα έχει να κάνει με την ανατροφή και με το πώς μεγαλώνει κάποιος από μικρός, πώς τον μεγαλώνουν οι γονείς, η οικογένειά του.

– Και κρατάς τις παλιές συνήθειες: μένεις στο χωριό σου, την Καλαβασό, πας στο καφενείο, πας για ψάρεμα, κυνήγι…
Αυτά είναι που με γεμίζουν, αυτά είναι… εγώ! Δεν θέλω να χάσω τον εαυτό μου και να γίνω κάποιος άλλος, λόγω αναγνωρισιμότητας. Όλο αυτό μπορεί να είναι παροδικό. Σήμερα έχεις αναγνωρισιμότητα, έχεις επιτυχία, όπως είχαμε με το “Μπρούσκο” και τώρα με το “Τατουάζ”. Σε κάποια φάση ίσως αυτό “ξεφουσκώσει”. Μπορεί και όχι. Μπορεί να “ξεφουσκώσει” και να “φουσκώσει” ξανά. Όπως και να ’χει, δεν είναι κάτι από το οποίο πρέπει να κρατιέσαι και να ζεις βάσει αυτού.

– Υπάρχουν συνήθειες που αναγκάστηκες να κόψεις λόγω έλλειψης χρόνου και σε στεναχωρεί αυτό;
Να τις κόψω εντελώς, όχι. Αλλά γενικά τις μείωσα λόγω προγράμματος. Η αλήθεια είναι ότι έκοψα φέτος το ποδόσφαιρο που έπαιζα, λόγω έλλειψης χρόνου. Εντάξει, είναι πράγματα, είναι θυσίες που πρέπει να κάνεις για να είσαι σε αυτήν τη δουλειά.

– Η αναγνωρισιμότητα, τώρα που είναι και στο peak της λόγω “Τατουάζ”, είναι κάτι που σε κάνει να νιώθεις δικαίωση για τη δουλειά που κάνεις ή μπορεί και κάποιες φορές να σ’ ενοχλεί;
Είναι κάτι που, ναι, σε κάνει να νιώθεις δικαίωση. Είναι πάρα πολύ όμορφο το συναίσθημα να βλέπεις τον κόσμο να σε αναγνωρίζει, να σε αγαπάει, να σε εκτιμά γι’ αυτό που είσαι. Όταν τους κάνεις θετική εντύπωση, σημαίνει ότι είσαι καλός σε αυτό που κάνεις. Είναι η ανταμοιβή μας από τον κόσμο. Ο κόσμος είναι που μας κρατάει στην κορυφή και που μας στηρίζει όλα αυτά τα χρόνια. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο εκτός από ένα μεγάλο “ευχαριστώ”!
Υπάρχουν, όμως, και στιγμές που μπορεί να γίνει και λίγο κουραστικό. Όποιος είπε ότι δεν έχει τύχει ποτέ να τον κουράσει όλο αυτό ή ότι του άρεσαν όλα, τότε λέει ψέματα. Γιατί μερικές φορές ο κόσμος δεν καταλαβαίνει ότι είσαι άνθρωπος κι εσύ και δεν είσαι… μασκότ, πώς να το πω;

- Ρομπότ;
Ή, καλύτερα, δεν είσαι αξιοθέατο! Αυτό, αξιοθέατο!

(…)

– Θα σου πω μερικά ονόματα και θέλω να μου σχολιάσεις, να μου πεις τι σου έρχεται στο μυαλό όταν τα ακούς: Χρηστάκης και Μαριάννα…
Δεν έχω λόγια για να περιγράψω το τι αισθάνομαι γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Είναι γονείς μου, είναι οι άνθρωποι που με δυσκολίες κατάφεραν να φτάσουν εδώ που είναι σήμερα. Έχουν βασανιστεί πάρα πολύ στη ζωή τους, έχουν περάσει δύσκολα. Μαζί τους και εγώ και η αδερφή μου. Αλλά μέσα σε όλες αυτές τις δυσκολίες που περνούσαμε, έβλεπες ότι το μοναδικό πράγμα που παίζει ρόλο στη ζωή είναι να υπάρχει αγάπη. Με την αγάπη τα καταφέρνεις όλα. Και τους έχω ως παράδειγμα στη ζωή μου. Και ό,τι και να κάνω σκέφτομαι αυτούς – δηλαδή αν θα τους προσβάλει αυτό που θα κάνω, αν θα τους κάνει να νιώσουν περήφανοι…

– Σίμπα και Φίγκο…
Τα σκυλάκια μου! Κοίτα, είναι και αυτά μέλη της οικογένειας πλέον. Κομμάτια της ζωής μας. Έχουμε μια πολύ ωραία σχέση, ειδικά όταν είσαι και κυνηγός….
Υπάρχει πολύς κόσμος που δεν μπορεί να το καταλάβει αυτό ή νομίζει ότι το κυνήγι είναι μόνο “Βγαίνω στο βουνό και σκοτώνω”. Δεν είναι αυτό. Για να είσαι σωστός κυνηγός, πρέπει να υπάρχει σεβασμός προς τη φύση και σ’ αυτό που σου δίνει η φύση, να το εκτιμάς και να το φροντίζεις. Όχι για να το σκοτώνεις, αλλά για να το βλέπεις να αυξάνεται και να παίρνεις κι εσύ το μερίδιο που σου ανήκει. Ο άνθρωπος από τη φύση του ήταν κυνηγός. Και εγώ είμαι φιλόζωος και εγώ αγαπάω τα ζώα, αλλά είναι δυο διαφορετικά πράγματα… Το έκαναν να ακούγεται εγκληματικό…

– Για τη Ραφαέλα τι έχεις να μου πεις;
Η Ραφαέλα είναι η μικρή μου αδερφή, την οποία υπεραγαπώ, τη λατρεύω. Την παντρεύουμε φέτος και εύχομαι να έχει μια ευτυχισμένη ζωή.

– Κούλης Νικολάου και Ανδρέας Γεωργίου…
Επίσης μέλη της οικογένειάς μου! Είναι οι άνθρωποι που με εμπιστεύτηκαν, είναι οι άνθρωποι που με στήριξαν, που με ανακάλυψαν και μου έδωσαν όλα αυτά που έχω σήμερα στο επαγγελματικό κομμάτι. Χωρίς αυτούς και τη Βάνα Δημητρίου, δεν θα βρισκόμουν στο σημείο που βρίσκομαι τώρα. Δεν θα κάναμε αυτήν τη συνέντευξη…

– Δανάη Παππά…
Συμπρωταγωνίστρια. Εξαιρετικό παιδί. Μια κοπέλα που είναι “στρατιώτης” στη δουλειά. Χαίρομαι που έχω την τύχη να δουλεύω μαζί της, έχουμε μια ωραία χημεία και το κλίμα είναι πάρα πολύ ευχάριστο στα γυρίσματα. Της εύχομαι το καλύτερο, δηλαδή να συνεχίσει όπως ξεκίνησε!

(…)

– Σε παλαιότερές σου συνεντεύξεις, πριν το μεγάλο “μπαμ” του “Τατουάζ”, έλεγες ευκολότερα “Είμαι σε σχέση”, “Έχω χωρίσει”… Τώρα που σε “κυνηγούν” πιο πολύ τα ΜΜΕ, φιλτράρεις περισσότερο το τι θα βγάλεις προς τα έξω όσον αφορά την προσωπική σου ζωή;
Μα αφού δεν “παίζει” κάτι για να πρέπει να το κρύψω! Αλλά και το να έχεις σχέση, νομίζω δεν αφορά τον κόσμο. Και στο κάτω-κάτω, αν εγώ έχω σχέση τώρα, γιατί να δώσω δικαιώματα και τροφή στον οποιονδήποτε θέλει να πουλήσει ή σε μια ιστοσελίδα ή σε ένα περιοδικό, να ασχοληθεί με αυτό…

– Τα παρακολουθείς αυτά που γράφονται; Σε ενοχλούν; Τα διαβάζεις;
Αυτά που βγήκαν για εμένα και τη Δανάη Παππά, εννοείς;

- Αυτά τα έχεις διαψεύσει. Γενικότερα μιλάω. Ό,τι μπορεί να γραφτεί που να μην έχει να κάνει με τα επαγγελματικά σου, αλλά με την προσωπική σου ζωή.
Αυτά είναι φυσικά επακόλουθα στη δουλειά που κάνουμε, οπότε ο καθένας μπορεί να γράψει ό,τι γουστάρει ή ό,τι πιστεύει. Εγώ, άμα ερωτηθώ ευθέως, μπορώ να το διαψεύσω ή να πω ότι όντως έτσι είναι.

(…)

– Επανέρχομαι σε ένα θέμα που έθιξες νωρίτερα. Έχεις πει σε πολλές συνεντεύξεις ότι αγαπάς πάρα πολύ τον τόπο σου. Θα μπορούσε κάτι να σε κάνει να τον αφήσεις; Μια μεγάλη επαγγελματική ευκαιρία, για παράδειγμα;
Θα μπορούσε να με κάνει κάτι να αφήσω τον τόπο μου, μια καλή δουλειά, μια καλή πρόταση, αλλά και πάλι δεν θα τον άφηνα για πάντα.

– Τι είναι αυτό που αγαπάς ιδιαίτερα στον τόπο σου; Και τι σε ενοχλεί είτε στον τόπο, είτε στη νοοτροπία των ανθρώπων κ.λπ.; Μιλάω και για την Κύπρο και για την Ελλάδα, δεν τις διαχωρίζω.
Ούτε εγώ τις διαχωρίζω. Εγώ προσωπικά θεωρώ ότι η Ελλάδα και η Κύπρος είναι το ίδιο πράγμα. Είμαστε κομμάτι του Ελληνισμού. Σ’ αυτό που λέω τώρα, αυτή την αλήθεια, αυτό το ιστορικό δεδομένο, μπορεί να αντιδράσουν με ένα “Άκου τι λέει τώρα αυτός!”. Σε αυτά τα σημεία φτάσαμε. Δυστυχώς, αυτό είναι κάτι που δεν μου αρέσει στην κοινωνία.
Μου αρέσει η κουλτούρα, μου αρέσει η παράδοση, μου αρέσει η ιστορία που έχουν οι χώρες μας, οι τόποι μας. Νιώθω περήφανος που είμαι Κύπριος, που είμαι Ελληνοκύπριος, νιώθω περήφανος για όλα όσα έκαναν οι πρόγονοί μας και λυπάμαι που βλέπω την κοινωνία να τα αφήνει πίσω, να τα ξεχνά, να την κάνουν να τα ξεχνά. Που την αφήνουν να ξεχάσει την Ιστορία, το ποιοι είμαστε, τι ήμασταν – και δεν ξέρω και τον λόγο που συμβαίνει αυτό, δυστυχώς. Να μη μας ενδιαφέρει τίποτα άλλο, πέρα από τα likes στο facebook και στο instagram!

– Εσύ τι σχέση έχεις με τα social media;
Επαγγελματική και ενημερωτική. Αυτή είναι η σχέση που έχω.

– Είναι ένα κομμάτι που το διαχειρίζεσαι μόνος σου ή έχεις κάποιους συνεργάτες γι’ αυτό;
Όχι, μόνος μου το διαχειρίζομαι, αλλά εγώ θα μπορούσα να ζήσω και χωρίς αυτό! Και πραγματικά εύχομαι να μην εμφανίζονταν ποτέ αυτά, να μην υπήρχε το Ιnternet!

– Τόσο πολύ;
Η προσωπική μου άποψη είναι ότι κάνει μόνο κακό. Δυστυχώς. Αποξενώνει τον κόσμο, δίνει λάθος πληροφορίες, τις πιο πολλές φορές, μας κάνει να ψάχνουμε νόημα σε ανούσια πράγματα, να ξεχνάμε τις πραγματικές αξίες που υπάρχουν στη ζωή, τις όμορφες στιγμές που μπορείς να δεις με τα μάτια σου εκτός της οθόνης του τηλεφώνου ή του υπολογιστή. Ένα παράδειγμα: ταξιδεύεις με το αυτοκίνητο, βλέπεις ένα ωραίο ηλιοβασίλεμα, δεν δίνεις σημασία. Άμα το δεις σε μια φωτογραφία, λες “Α, τι ηλιοβασίλεμα είναι αυτό!”.

ΠΗΓΗ: http://www.planbemag.gr