Η Αλίνα Κοτσοβούλου στο pressmixer.gr: "Είμαι τυχερή όταν ονειρεύομαι"

Είναι μια ολοκληρωμένη καλλιτεχνική προσωπικότητα, που της αρέσει να δοκιμάζει και να δοκιμάζεται, να αναζητά, να δημιουργεί. Συναντήσαμε την Αλίνα Κοτσοβούλου με αφορμή τις παραστάσεις της στη Μουσική Σκηνή Σφίγγα και μιλήσαμε για συναισθήματα, μουσικοθεατρικά ταξίδια και για την ανάγκη για ένα συνεχή "δημιουργικό πόλεμο"...

Από το ξεκίνημά σας – το οποίο μάλιστα έγινε από πολύ μικρή ηλικία - μέχρι και σήμερα ποια στάδια πέρασε η αγάπη σας γι’ αυτό που κάνετε;

Νομίζω ότι πρώτα ήρθε ο έρωτας και μετά η αγάπη! Όσο το σκέφτομαι είμαστε σαν ένα παντρεμένο ζευγάρι που περνάει από όλα τα στάδια, χωρίς ποτέ να σκεφτεί να χωρίσει! Αγαπώ πολύ τη δουλειά μου, άλλα πολλές φορές έχω λιγοψυχήσει και απογοητευτεί! Το θέατρο το ερωτεύτηκα και ακόμα είμαι ερωτευμένη μαζί του! Μπαίνω μέσα στο θέατρο βλέπω τα καθίσματα και τρελαίνομαι, με αγωνία μέχρι να αρχίσει η παράσταση σαν θεατής, με αγωνία και σαν ηθοποιός! Μικρή όταν ήμουν ήταν όλο θέμα έκφρασης των συναισθημάτων μου μέσω του θεατρικού λόγου, μεγαλώνοντας, άλλες παράμετροι πρωταγωνιστούν κατά περιόδους- συνεργασίες, επιλογή έργων κλπ.

Πραγματοποιήσατε πολλές σπουδές, μελετήσατε διαφορετικές μορφές έκφρασης...Αυτό προήλθε από την ανάγκη για αναζήτηση του ιδανικότερου για σας «μέσου» ή θέλατε να έχετε μια πιο πολύπλευρη καλλιτεχνική περσόνα;

Ωραία ερώτηση... Ξεκίνησα κλασικό χορό στα 6 όπως όλα τα κοριτσάκια, ήμουν αρκετά καλή αλλά δεν είχα πάθος για το χορό, μου έλειπε κάτι... Παράλληλα με τις σπουδές μου στο Κέντρο Αρχαίου δράματος, σπούδασα κλασικό τραγούδι και χοροθεραπεία. Το μεταπτυχιακό μου στο μουσικό θέατρο στο Guilford School of Acting στην Αγγλία (όπου επέλεξαν 17 από εμάς μέσα από 3000 υποψήφιους) ήρθε υστέρα από μια 5ετή πορεία στο χώρο του ελληνικού Θεάτρου και από μια ανάγκη εμβάθυνσης στο αντικείμενο που μου αποκαλύφθηκε να λατρεύω! Το Μουσικό Θέατρο. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι με μουσική, ο μπαμπάς μου έπαιζε υπέροχο πιάνο, η γιαγιά μου ήταν λυρική τραγουδίστρια, οπότε οι παρτιτούρες και η μουσική ήταν καθημερινότητα. Το πάντρεμα της μουσικής με το θέατρο είναι από την αρχαία τραγωδία αναγκαίο, όταν μάλιστα γίνεται με καλές συνθήκες είναι μαγεία. Αγαπώ αυτό που κάνω χωρίς να σκέφτομαι τι "περσόνα" δημιουργεί η παρουσία μου.

Λειτουργεί πιο απελευθερωτικά για σας το θέατρο ή το τραγούδι;

Ανάλογα την περίσταση! Με απελευθερώνει όταν γράφω και στήνω μια παράσταση στην οποία μπορώ να πω τραγούδια βιωματικά!

Η τηλεόραση τι θέση έχει στις καλλιτεχνικές σας προτεραιότητες και πώς βλέπετε να εξελίσσονται τα πράγματα στο χώρο αυτό;

Είναι ένα μέσο που αγαπώ γιατί απαιτεί ταχύτητα και τεχνική! Μακάρι να μπορώ να συμμετέχω σε άξιες δουλειές κάθε χρόνο! Δεν έχω εικόνα, δεν είμαι μέσα στα πράγματα, άλλα νοσταλγώ ωραίες σειρές μυθοπλασίας και μεταφορές μυθιστορημάτων!

Ποια στοιχεία των ημερών μας, της εποχής της κρίσης, θεωρείτε ότι μπορούν είτε να μας δώσουν μια ώθηση καλλιτεχνικά ή να μας "μπλοκάρουν" την όποια δημιουργική διάθεση;

Κάθε εποχή είναι καλλιτεχνική. Η τέχνη πηγάζει από την ανάγκη του ανθρώπου να εκφράσει αυτά που τον πιέζουν, στεναχωρούν ή τον απογειώνουν. Όλες οι εποχές έχουν υπάρξει δύσκολες ή εύκολες εξαρτάται από το πρίσμα και την οπτική μας σε αυτές. Νομίζω το ποιο δύσκολο πράγμα είναι η κατάθλιψη και η αίσθηση ανημπόριας που μας προκύπτει όταν είμαστε δύσκολα. Χρειάζεται δύναμη, θάρρος και τόλμη για να συνεχίσουμε να δημιουργούμε. Όπως λέμε στην παράσταση διά χειρός Καζαντζάκη "Μην καταδέχεσαι να ρωτάς, θα νικήσουμε, θα νικηθούμε; Πολέμα".

Η νέας σας μουσικοθεατρική παράσταση που θα ανέβει στη Σφίγγα, θα προσπαθήσει να δώσει απαντήσεις σε μεγάλα ερωτήματα που αφορούν τον προορισμό μας, την ευτυχία κ.α.. Εσείς νιώθετε ότι βρήκατε κάποιες απαντήσεις ή είστε σε ένα συνεχές ψάξιμο;

Είμαι ευτυχισμένη με την καινούργια μου παράσταση γιατί αγαπιέται όσο την αγαπώ και γω! Είναι ένα πολύ προσωπικό στοίχημα που ντύθηκε μουσικά από τον Νίκο Σάλτα και με έχει απελευθερώσει. Θα σας απαντήσω με λόγια της παράστασης δια χειρός Ντοστογιέφσκι "να είστε σίγουροι πως ο Κολόμβος δεν ήταν ευτυχισμένος όταν ανακάλυψε την Αμερική αλλά όταν την αναζητούσε".

Ποιες είναι αυτές οι στιγμές της καθημερινότητας που θα σας κάνουν νιώσετε ήρεμη, χαρούμενη, αισιόδοξη;

Ήμουν ευτυχισμένη στην πρεμιέρα μας που ήμασταν γεμάτοι κόσμο που μας αγάπησε και ταξίδεψε μαζί μας, νοσταλγώντας αγαπημένα πρόσωπα. Ένιωσα πλήρης και ήρεμη. Στην καθημερινότητά μου έχω πολλές στιγμές πληρότητας και χαράς με τα πολύ κοντινά μου πρόσωπα, την οικογένειά μου και τους πολύτιμους φίλους μου.

Η τέχνη πώς μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους που ζουν υπό συνεχή πίεση και μέσα στην αβεβαιότητα;

Η τέχνη είναι μια αφηρημένη έννοια! Η ομαδικότητα, η δημιουργικότητα, το θέατρο η μουσική η ζωγραφική, το τραγούδι, η ένωση των ανθρώπων όταν δημιουργούν κάτι όμορφο είναι απελευθερωτική και λυτρωτική. Η ζωή δεν έχει βεβαιότητα ούτως ή άλλως, όλα είναι ρευστά.

Υπάρχουν κάποια καλλιτεχνικά ή προσωπικά όνειρα που παραμένουν ανεκπλήρωτα;

Όταν κάτι το ονειρεύομαι σίγουρα μετά από κάποιο διάστημα το πραγματοποιώ! Τα όνειρά μου σε μεγάλο βαθμό πραγματοποιούνται, αλλά να ξέρετε ότι όλα στη ζωή έχουν κόπο και εργασία. Είμαι τυχερή όταν ονειρεύομαι.

Τι άλλο μας ετοιμάζετε αυτή την περίοδο και τι να αναμένουμε στο άμεσο μέλλον;

Συνεχίζω στην παράσταση Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης στο θέατρο Αθηνά σε σκηνοθεσία Β. Θωμόπουλου, στην τηλεοπτική σειρά Παρθένα Ζωή στον Αντ1,  ολοκληρώνοντας τις παραστάσεις μας στη Σφίγγα το Φεβρουάριο το "Quo Vadis" θα ανακοινωθούν τα επόμενα μας μουσικά ταξίδια. Ετοιμάζουμε κάτι ιδιαίτερο με τον κύριο Θανάση Πολυκανδριώτη που μας τίμησε στην πρεμιέρα μας στη Σφίγγα με μεγάλη επιτυχία και θα συμμετάσχω ως τραγουδίστρια σε ένα αναλόγιο που θα παρουσιαστεί στη δημοτική βιβλιοθήκη σε σκηνοθεσία Ντόρας Ζαχαροπούλου.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για τις εμφανίσεις του Κωνσταντίνου Τσονόπουλου στη Σφίγγα με την Αλίνα Κοτσοβούλου εδώ.