Η Κωνσταντίνα Πάλλα στο pressmixer.gr: "Όταν τραγουδάω είναι η πιο αληθινή μου στιγμή"

Είναι μια νέα δημιουργός και ερμηνεύτρια, που καταφέρνει να σε κερδίσει από το πρώτο λεπτό. Με την ειλικρίνεια, το ταλέντο της, την καθαρότητα που έχει στον ήχο και τον λόγο που σου αφηγείται. Με αφορμή την αυριανή εμφάνισή της στη Μουσική Σκηνή Σφίγγα, η Κωνσταντίνα Πάλλα μας μιλά για το ξεκίνημα και τα όνειρά της, για αληθινές στιγμές και συναισθήματα…


Ο συνδυασμός των μουσικών σπουδών με τις σπουδές στο Marketing και τη Διοίκηση ανήκει στις "κλασικές" περιπτώσεις "κάνω αυτό που θέλω, αλλά ικανοποιώ και λίγο τους γονείς μου";

Υπάρχει μια δόση αλήθειας σε αυτό, καθώς ο ρόλος των γονιών μπορεί να είναι πιεστικός κάποιες φορές. Δικαιολογημένα βέβαια, γιατί το άγχος και η ευθύνη τους για το μέλλον των παιδιών τους είναι μεγάλη. Η απόφαση, όμως, να σπουδάσω Marketing, παράλληλα με τις σπουδές μου στη μουσική, ήταν συνειδητή και από τη μεριά μου και χαίρομαι που οι γονείς μου επέμεναν σε αυτό. Άλλωστε, όσα περισσότερα εφόδια έχει κανείς τόσο το καλύτερο και η εμπειρία των σπουδών σε ένα μεγάλο πανεπιστήμιο είναι μοναδική. Τις γνώσεις και τις εμπειρίες που αποκόμισα από τη σχολή μου δεν θα μπορούσα να τις αποκτήσω με άλλο τρόπο. Είμαι τυχερή που οι γονείς μου με στηρίζουν στις αποφάσεις μου και με ωθούν προς την εξέλιξη, χωρίς όμως να με πιέζουν για κάτι που δεν θέλω. Είναι συνοδοιπόροι στα όνειρά μου και τους ευχαριστώ γι’ αυτό.

Ποια ήταν η πρώτη σου επαφή με τη μουσική; Αυτή που σε έκανε να νιώσεις ότι αυτό θες να κάνεις κι εσύ;

Η πρώτη ανάμνηση των παιδικών μου χρόνων είναι μια πλαστική κιθάρα που μου έκανε δώρο ο παππούς μου. Δε θυμάμαι πόσο χρονών ήμουν. Θυμάμαι απλά όλη μου τη ζωή με μια κιθάρα στα χέρια μου. Ήταν σαν να είχα γεννηθεί με μία κιθάρα. Όταν, μετά από χρόνια, μπήκα για πρώτη φορά στο ωδείο και με πλημμύρισε μουσική, εκεί κατάλαβα ποιος ήταν ο σκοπός της ζωής μου.

Τι θυμάσαι από την πρώτη σου εμφάνιση μπροστά σε κοινό;

Θυμάμαι το άγχος αρχικά! Ένα δημιουργικό άγχος, που με ακολουθεί μέχρι σήμερα για να δώσω την καλύτερη εκδοχή μου και την ψυχή μου τόσο για τον κόσμο που είναι εκεί αλλά και για την ίδια τη μουσική. Φυσικά θυμάμαι και τη λαχτάρα! Τη λαχτάρα να τραγουδήσω να παίξω μουσική, να εκφραστώ και να επικοινωνήσω με τον κόσμο σε ένα άλλο επίπεδο, πιο βαθύ και πιο αληθινό.

Σε γεμίζει περισσότερο να γράφεις ή να ερμηνεύεις;

Με γεμίζουν το ίδιο και οι δύο καταστάσεις. Κάθε μία έχει τη στιγμή της και τη δική της ομορφιά. Γράφω αβίαστα, όταν η ψυχή μου έχει κάτι να πει ,το λέει. Το ίδιο συμβαίνει και με την ερμηνεία. Νομίζω πως όταν τραγουδάω είναι η πιο αληθινή μου στιγμή. Το να γράφω ή να τραγουδάω είναι κάτι τόσο φυσικό για μένα όσο η ανάσα. Είναι η δική μου αναπνοή με κάποιο τρόπο.

Και μπορείς ένα τραγούδι που έγραψε κάποιος άλλος να σε κάνει να νιώσεις τόσο έντονα, όσο ένα τραγούδι που προήλθε από δικές σου σκέψεις και βιώματα;

Σίγουρα ένα τραγούδι δικό μου με εκφράζει απόλυτα, όμως, έχουν γραφτεί τόσο σπουδαία τραγούδια, από εξαιρετικούς μουσικούς και μοναδικούς στιχουργούς – ποιητές , που θα ήταν αδύνατον να μη με εκφράσουν και να μη με κάνουν να ταυτιστώ ή να συγκινηθώ. Κάθε τραγούδι που επιλέγω να ερμηνεύσω πρέπει να περάσει πρώτα από την ψυχή μου, να έχει ταυτιστεί με ένα κομμάτι μέσα μου. Άλλωστε τα τραγούδια είναι ελεύθερα και ανήκουν σε αυτούς που τα αγαπάνε.

Αλήθεια, τι σε εμπνέει; Νιώθεις πιο δημιουργική σε στιγμές χαράς ή όταν είσαι "στα πατώματα";

Με εμπνέουν οι αληθινές στιγμές και τα ειλικρινή συναισθήματα. Είτε χαράς είτε λύπης. Δεν παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η συναισθηματική μου κατάσταση για τη δημιουργία ενός τραγουδιού. Κάθε τραγούδι που γράφω θέλει το χρόνο του. Μπορεί να είμαι "στα πατώματα" σήμερα αλλά αυτό να το εκφράσω πολύ αργότερα, όταν θα είμαι καλά ή και το αντίστροφο. 

Από την εμπειρία σου στις μουσικές σκηνές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, εντοπίζεις κάποιες διαφορές στο κοινό των δύο αυτών πόλεων;

Βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη τα τελευταία εφτά χρόνια και η εμπειρία μου με το κοινό της είναι σαφώς μεγαλύτερη σε σχέση με το κοινό της Αθήνας. Άρα, δεν μπορώ να έχω ακόμη ολοκληρωμένη άποψη. Αυτό που διαπιστώνω, όμως, τα τελευταία χρόνια είναι πως ο κόσμος έχει γίνει πολύ πιο απαιτητικός. Θα επιλέξει πολύ προσεκτικά τι θα πάει να ακούσει και πού.   

Μίλησε μας λίγο για το πρώτο σου τραγούδι;

Το πρώτο μου τραγούδι κυκλοφόρησε πρόσφατα από την Minos-EMI Universal και έχει τίτλο "Αν δεν ήσουν εδώ". Είναι ένα τραγούδι για όλα αυτά τα "Αν" που ευτυχώς δεν έγιναν πραγματικότητα γιατί τότε όλα θα ήταν απλά λιγότερα! Είναι τόσο υπέροχο όταν τα πράγματα γίνονται τη στιγμή που πρέπει και με τους κατάλληλους ανθρώπους. Έτσι νιώθω και εγώ αυτόν τον καιρό, πως είναι η σωστή στιγμή για ότι μου συμβαίνει και γι’ αυτό επέλεξα να συστηθώ στον κόσμο με αυτό το τραγούδι.  


Ποιες άλλες στιγμές και συνεργασίες στη μέχρι τώρα πορεία σου ξεχωρίζεις και με ποιους θα ήθελες να συναντηθείς μουσικά στο μέλλον;

Νιώθω πολύ τυχερή για κάθε συνεργασία μου μέχρι σήμερα. Σίγουρα ξεχωρίζω εκείνες με τον Κώστα Λειβαδά, τον Πάνο Μουζουράκη και τον συνθέτη Χάρη Γκατζόφλια που μου χάρισε το υπέροχο "Παλτό" του. Ακόμη, είχα την τιμή να συνυπάρξω με πολύ σπουδαίους μουσικούς επί σκηνής, ξεχωρίζω όμως τη συνεργασία και την φιλία μου με τον Γιάννη Δίσκο ο οποίος είναι από τους σημαντικότερους μουσικούς του τόπου μας. Ελπίζω να συνεχίσω να συνεργάζομαι με συναδέλφους που έχουν την ίδια λαχτάρα για τη μουσική.

Τι μας ετοιμάζεις στη Μουσική Σκηνή Σφίγγα;

Στις 30 Νοεμβρίου θα σας παρουσιάσουμε όλα τα τραγούδια του δίσκου μου λίγο πριν την κυκλοφορία του ενώ έχουμε ετοιμάσει ένα πρόγραμμα με τραγούδια αγαπημένα που η αλήθεια τους και η σημαντικότητά τους παραμένει αναλλοίωτη στις καρδιές μας. Στη σκηνή μαζί μου θα βρίσκονται ο Γιάννης Δίσκος στα πνευστά, ο Δημήτρης Λιόλιος στο μπουζούκι και ο Τάκης Βασιλείου στα κρουστά.

Και ποια τα επόμενα βήματα;

Ακολουθεί σύντομα η κυκλοφορία ολόκληρου του δίσκου και πολλές εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα. Παράλληλα ,η ανάγκη της δημιουργίας δεν σταματάει ποτέ!


Δείτε περισσότερες πληροφορίες την εμφάνιση της Κωνσταντίνας στη Μουσική Σκηνή Σφίγγα εδώ.