Ελεωνόρα Ζουγανέλη: Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισε στην προσπάθεια να χάσει βάρος

Παρασκευή απόγευμα στην Ταράτσα του Φοίβου. Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη μόλις έχει τελειώσει την πρόβα της. Φοράει μαύρο tank top, µάξι gypsy φούστα µε χαρακτηριστικά βολάν που δημιουργούν κίνηση στο διάβα της, ίσια παπούτσια και μαύρο τιρµπάν στο κεφάλι, που θυμίζει τη Marlene Dietrich σε µία φωτογραφία στο Ritz από τον Richard Avedon.

Ανάβει τσιγάρο και κάθεται απέναντί µου σε ένα τραπέζι µε θέα την Ακρόπολη. ∆εν την έχω ξανασυναντήσει και, για να σπάσει ο πάγος, της ζητάω να παίξουµε ένα παιχνίδι που θυμίζει τη μέθοδο της αυτοματικής γραφής. Σε ένα λεκτικό πινγκ πονγκ της "ρίχνω" λέξεις και της ζητώ τις πρώτες της σκέψεις για αυτές. 

Θέατρο: Χορν. Μουσική: Τσιτσάνης. Βινύλιο: A Night at the Opera των Queen. Νησί: Μύκονος, το νησί µου. Ποτό: Ουίσκι. 

"Και γιατί πίνεις Aperol Spritz;" τη ρωτάω και διακόπτω το παιχνίδι. "Προσπαθώ να το κόψω. Το ποτό µου είναι το ουίσκι. Μου αρέσει η γεύση του. Πίνω και κρασί. Τίποτα άλλο" απαντά. 

Γ.Τ.: Θέλω να μιλήσουμε λίγο για τα κιλά που έχασες και την εντυπωσιακή μεταμόρφωσή σου. Πώς σου δημιουργήθηκε αυτή η ανάγκη; 
Ε.Ζ.: Όταν δεν έκανα τα πράγματα που ήθελα και το σώμα µου δεν ακολουθούσε τις ανάγκες µου ως ανθρώπου και ως καλλιτέχνιδας. Ήθελα να γυμναστώ, ήθελα να μην κουράζομαι, ήθελα να χορεύω, να κινούμαι στη σκηνή. Ήθελα να είμαι πιο όμορφη για τα δικά µου δεδομένα. Πέρα από την ανασφάλεια που ένιωθα, κουραζόμουν. ∆εν θεωρούσα ότι είχα ζωή αναλογικά µε την ηλικία µου. Είχα στερηθεί πράγματα, άσχετα που μπορούσα να "κρύβω" τα κιλά µου και να αναδεικνύω τις χάρες µου στη σκηνή. Μεγαλώνοντας δεν ήθελα να τις χάσω και για αυτό ξεκίνησα τη δίαιτα. 


Γ.Τ.: Το μυστικό σου; 
Ε.Ζ.: ∆εν νιώθεις ποτέ ότι ολοκληρώνεις τη διαδικασία. Είναι μια συνειδητή αλλαγή στον τρόπο ζωής. Έχω αλλάξει την ποιότητα της ζωής µου και μέσα σε αυτήν είναι και οι διατροφικές µου συνήθειες, γιατί είμαι ένας άνθρωπος που αγαπά το φαγητό και θέλω να μπορώ να κάνω μια παρασπονδία στη διατροφή µου. Μου αρέσει το φαγητό. Είναι η κουλτούρα µας, είναι η διασκέδασή µου, το απολαμβάνω µε φίλους. Έχει αλλάξει πλέον η γεύση µου. Έχω μυηθεί σε πιο υγιεινές απολαύσεις και γεύσεις. 

Γ.Τ.: Ποια ήταν η δυσκολία που βίωσες στη διαδικασία; 
Ε.Ζ.: Η σχέση µε το φαγητό ως εξάρτηση. Το να πάψει το φαγητό να είναι εθισμός και να γίνει μια απόλαυση και ανάγκη. 

Γ.Τ.: Ποιο είναι το δικό σου μήνυμα σε όσες ενδεχομένως νιώθουν ανασφάλεια µε κάποιο χαρακτηριστικό της εμφάνισής τους; 
Ε.Ζ.: Έχω πολλές ανασφάλειες και το σώμα µου δεν ήταν η μοναδική. Η πιο μεγάλη ένδειξη πως είμαι ανασφαλής είναι ότι έχω επιλέξει το τραγούδι σαν επάγγελμα. Άσχετα από την ύπαρξή τους, όμως, κατανοώ ότι πιο σημαντικό είναι να αγαπάµε τον εαυτό µας όπως είναι. Ό,τι υπάρχει πάνω µας είναι για να µας βασανίσει, για να µας πάει παρακάτω, να µας βάλει σε μια διαδικασία σκέψης και ίσως να το αλλάξουµε. Οι ανασφάλειες είναι ωραίο πράγμα. Θα έλεγα απλά να συµφιλιωθούν µε αυτές.

Πηγή: instyle.gr (Ιωάννης Τσιούλης)