Η Σοφία Παπάζογλου στο pressmixer.gr: "Είμαι ρεμπέτισσα στην ψυχή. Αυθεντική και γνήσια μποέμισσα"

Μας μιλάει για το ξεκίνημά της, στα  9\8 το 1995 και τη γνωριμία της με τη Λίλη Ζωγράφου και την Πόλυ Πάνου. Μας ταξιδεύει στου "ονείρου τις στροφές" με τη φωνή, την αγάπη και την προσήλωση που δείχνει στο καλό λαϊκό τραγούδι. Η Σοφία Παπάζογλου είναι μια αυθεντική και γνήσια μποέμισσα. Που έχει άποψη, πάθος γι’ αυτό κάνει και νιώθει τη συνεχή ανάγκη να κρατήσει ζωντανούς τους ήχους της παράδοσης για τις επόμενες γενεές.


"Στου ονείρου τις στροφές" σας πετυχαίνουμε αυτή την περίοδο;

"Του ονείρου οι στροφές" με πετυχαίνουν σε ένα μεταβατικό στάδιο της ζωής μου, σε περίοδο αλλαγών εντός μου και εκτός μου, σε περίοδο αναθεώρησης, ανασυγκρότησης και ενδοσκόπησης. Επέστρεψα από ένα ταξίδι στην Αμερική όπου έδωσα συναυλίες, έχω μπροστά μου την παρουσίαση του δίσκου και με περιμένει ένα καλοκαίρι συναυλιακό. Όπως και να με πετυχαίνετε πάντως παρέα με το τραγούδι είμαι!

Σε αυτή τη δουλειά μας ετοιμάσατε και μια έκπληξη με τον Παντελή Θαλασσινό; 

Με τον Παντελή γνωριζόμαστε 20 χρόνια. Από την εποχή που ξεκινούσα και τραγουδούσα μαζί του στην Πανσέληνο στην Πλάκα. Μόλις του πρότεινα το ντουέτο μου απάντησε θετικά. Είναι από τους ανθρώπους που εκτιμώ ιδιαίτερα στον χώρο μας γιατί ενώ είναι σπουδαίος είναι πολύ προσιτός, γλυκός και συνεργάσιμος. Τον ευχαριστώ για τη συμμετοχή του από την καρδιά μου. Έδωσε το προσωπικό του χρώμα στο τραγούδι μας.

Ο κ. Γούναρης τι ρόλο είχε σε αυτή τη νέα σας δουλειά;

Ο κύριος Αντώνης Γούναρης έκανε τα πάντα εκτός από το να γράψει στίχους και μουσική! Έκανε την παραγωγή, έπαιξε τα πιο πολλά όργανα, έκανε προγραμματισμό, ενορχήστρωση κτλ. Έκανε απίστευτη δουλειά. Αυτός έφτιαξε τον "ήχο" του δίσκου ουσιαστικά.

Τι ύφος έχει ο νέος δίσκος;

Είναι τραγούδια λαϊκά σημερινά, άμεσα, με διάθεση μοντέρνα για να τα τραγουδήσει ο κόσμος. Είναι φτιαγμένα με μεράκι και αγάπη από τους δημιουργούς δηλαδή τον Παναγιώτη Στεργίου που έγραψε μουσικές και τον Δημήτρη Τσάφα που έγραψε στίχους και τον ενορχηστρωτή Αντώνη Γούναρη και τραγουδισμένα από μένα σαν να τα έγραψα εγώ. Τόσο δικά μου τα νοιώθω.

Θα χαρακτήριζες "ρεμπέτισσα" τον εαυτό σου;

Είμαι ρεμπέτισσα στην ψυχή. Αυθεντική και γνήσια μποέμισσα.

Οι αγαπημένοι σου στίχοι από αυτή τη δουλειά;

"Δίχως πληγές δε χτυπά δυνατά η καρδιά"…

Πώς θα χαρακτήριζες την μέχρι τώρα πορεία σου στο χώρο μουσικής;

Πολύ προσωπική, χωρίς υποχωρήσεις στα καλλιτεχνικά μου πιστεύω, με αληθινή αγάπη στο τραγούδι και στόχο να το υπηρετώ χωρίς φανφάρες, χωρίς ανταγωνισμούς, χωρίς να έχω την επιτυχία ως αυτοσκοπό. Μου αρέσει να τραγουδάω, με ευχαριστεί να το μοιράζομαι το τραγούδι μου, ασχολούμαι και μελετάω πολλές και διάφορες μουσικές και με ενδιαφέρει ό,τι κάνω σχετικά με τη δουλειά μου να είναι επί της ουσίας.

Το καλοκαίρι πώς θα σας βρει;

Θα με βρει να τραγουδάω σε διάφορα μέρη της Ελλάδος και της Κύπρου. Η χαρά και η εμπειρία που αποκομίζω από αυτά τα ταξίδια είναι σπουδαία.

Σας αρέσει το διάβασμα;

Από τότε που έκανα την κόρη μου δεν έχω πολύ χρόνο ούτε πολύ κουράγιο για διάβασμα, τελευταία όμως έχω δίπλα μου στο κρεβάτι τον Κήπο του αγαπημένου του Πέρση ποιητή Τζελαλαντίν Ρουμί (Μεβλάνα) καθώς και βιβλίο με ρήσεις του Μαχάτμα Γκάντι και διαβάζω τα αποστάγματα σοφίας αυτών των δύο μοναδικών προσωπικοτήτων και υπάρξεων που με πλημμυρίζουν συγκίνηση.

Θα δεχόσασταν να γίνεται κριτής σε talent show;

Δεν θέλω να λέω μεγάλες κουβέντες, γιατί όποτε τις λέω στο τέλος ανατρέπονται. Σαν πρώτη σκέψη όμως δεν θα το έκανα….χμ….Ούτε σαν δεύτερη! Πολύ κατευθυνόμενα και ανούσια τα talent shows για τα γούστα μου και τις απόψεις μου. Σκέφτομαι  σοβαρά όμως κάποια στιγμή να κάνω σεμινάρια ή μαθήματα τραγουδιού, μήπως καταφέρω να μεταφέρω σε νεότερους την παράδοση του λαϊκού μας τραγουδίσματος, που με τα χρόνια αφανίζεται.

Ποια η πιο ωραία εμπειρία σου στην μέχρι τώρα πορεία σου στο χώρο της μουσικής;

Το καλό είναι πως οι ωραίες εμπειρίες είναι πολλές στην πορεία μου. Τα ταξίδια, η συναλλαγή με διαφορετικούς ανθρώπους και κουλτούρες, η εναλλαγή των τόπων και των τοπίων, τα πειράγματα με τους συναδέλφους μουσικούς, το μοίρασμα της χαράς του τραγουδιού επί σκηνής και με τον κόσμο…Αν δεν ήταν ωραίες οι εμπειρίες δε θα είχα νόημα αυτή η δουλειά γιατί έχει να κάνει με την ψυχή και τα συναισθήματα.. Θα αναφέρω κάτι δικό μου πολύ παλιό που μου θυμήθηκα τελευταία και δεν το έχω αναφέρει ποτέ στο παρελθόν. Το 1995, στα 23 μου, ξεκινώντας την πορεία μου εδώ στην Αθήνα τραγουδούσα στα 9\8 στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Από εκεί περνούσε πολύς κόσμος των τεχνών και της πολιτικής. Ερχόταν λοιπόν και η συγγραφέας Λίλη Ζωγράφου (της οποίας είχα τότε διαβάσει πολλά βιβλία) και ένα βράδυ  κατεβαίνοντας εγώ από τη σκηνή με σταματάει κρατώντας μου το μπράτσο και μου λέει "Είσαι υπέροχη"! Ήταν μεγάλο το κομπλιμάν από μια γυναίκα μεγάλη και έμπειρη που τη θαύμαζα σε ένα πρωτόβγαλτο κοριτσάκι. Εκεί με είχε ακούσει και η Πόλυ Πάνου, που λάτρευα τη φωνή της, και ζήτησε να πάω στο τραπέζι της να με δει όπου μου είπε "Είσαι φωνάρα, σου εύχομαι ολόψυχα καλή σταδιοδρομία"!! Στιγμές προσωπικές μοναδικές φυλαγμένες σε νου και καρδιά.

Το ταλέντο πιστεύεις είναι κληρονομικό ή επίκτητο;

Είναι συνδυασμός γονιδίων και περιβάλλοντος. Αν έχεις ταλέντο και σου δοθεί η ευκαιρία να το καλλιεργήσεις προκύπτει κάτι μαγικό. Αν δεν έχεις ιδιαίτερο ταλέντο και καλλιεργήσεις αυτό το όποιο έχεις, θα φτάσεις σε ένα ικανοποιητικό σημείο αλλά δεν θα έχεις την μαγεία. Αν δεν έχεις καθόλου ταλέντο ή καλλιτεχνική κλίση…απλά ασχολείσαι με κάτι άλλο μη καλλιτεχνικό!

Τα τραγούδια κατά την γνώμη σου έχουν ημερομηνία λήξης;

Η ιστορία έχει δείξει πως υπάρχουν τραγούδια αθάνατα. Επίσης υπάρχουν τραγούδια που βρίσκουν μόνα τον δρόμο τους προς τον κόσμο μες στον χρόνο. Τα κακά τραγούδια και τα πρόσκαιρα σουξέ μιας εποχής  πιστεύω πως χάνονται, ξεχνιούνται μια και εξυπηρετούν μόνο την εποχή την οποία κυκλοφορούν και το πολύ που μπορεί να συμβεί περνώντας τα χρόνια, είναι να τα θυμόμαστε ως γραφικά.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την εμφάνιση της Σοφίας Παπάζογλου στο Σταυρό του Νότου εδώ