Η Τζέιν Φόντα αποκαλύπτει πως υπήρξε θύμα βιασμού και σεξουαλικής παρενόχλησης


Αν είστε από αυτούς (ή αυτές - ναι, γιατί δεν το έχετε συναντήσει;) που πιστεύετε ότι οι γυναίκες σταρ του Χόλιγουντ βγαίνουν και δηλώνουν ότι όταν ήταν μικρές ή στα πρώτα τους επαγγελματικά βήματα είχαν πέσει θύματα βιασμού επειδή αυτό "πουλάει", δεν σας αξίζει να διαβάσετε παρακάτω.

Οχι γιατί θα σας απαγορέψει κανείς να έχετε (λάθος) άποψη, αλλά γιατί δεν θα έπρεπε να υπάρχει άνθρωπος στη γη που να μην ακούσει προσεκτικά τι έχει να πει η Τζέιν Φόντα για το γυναικείο κίνημα, τη θυματοποίηση των γυναικών απέναντι στη βία, ναι τη δική της ιστορία όταν κάποτε αρνήθηκε να κάνει σεξ με το αφεντικό της και απολύθηκε γι' αυτό. 


Σε μια χορταστική, αποκαλυπτική, συνέντευξη - μάθημα ζωής, με το ρόλο της δημοσιογράφου να αναλαμβάνει η Μπρι Λάρσον, η 79χρονη Τζέιν Φόντα μιλάει για τα χρόνια του ακτιβισμού, τους άντρες, τη σημασία του να είσαι γυναίκα, τον τρόπο με τον οποίο οι καλλιτέχνες οφείλουν να αντιστέκονται στα ρεύματα, το μυστικό του να είσαι 80 και να μοιάζεις - και κυρίως να ακούγεσαι κάπως έτσι.

"Εχω υπάρξει θύμα βιασμού, έχω υπάρξει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης και έχω απολυθεί επειδή αρνήθηκα να κάνω σεξ με το αφεντικό μου. Πάντα πίστευα ότι ήταν δικό μου λάθος. Οτι δεν έκανα ή είπα το σωστό πράγμα. Ξέρω νεαρά κορίτσια που έχουν βιαστεί και δεν γνώριζαν καν ότι ήταν βιασμός. Πιστεύουν ότι φταίει το γεγονός ότι δεν είπαν όχι με το σωστό τρόπο. Ενα από τα σπουδαία πράγματα του γυναικείου κινήματος είναι ότι μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι ο βιασμός και η παρενόχληση δεν είναι δικό μας λάθος. Είναι βιασμός και δεν είναι σωστό.


Μεγάλωσα στη δεκαετία του '50 και μου πήρε πολλά χρόνια να βάλω το φεμινισμό στη ζωή μου. Οι άντρες της ζωής μου ήταν υπέροχοι, αλλά θύματα ενός πατριαρχικών πεποιθήσεων συστήματος. Ενιωθα να με μειώνουν. Σταδιακά αποφάσισα ότι δεν θα παραδινόμουν για να ευχαριστήσω τον άντρα με τον οποίο ήμουν μαζί. Εγινα συνειδητοποιημένη φεμινίστρια όταν ήμουν μόνη και είδα στο θεάτρο το "The Vagina Monologues". Καθώς γελούσα, ο φεμινισμός περνούσε από το κεφάλι μου στο DNA μου. Πήρε πολύ χρόνο, ωστόσο, γιατί είχα μεγαλώσει με την αρρώστια του να πρέπει να είμαι ευχάριστη στους άλλους.

Στα 60s και τα 70s, οι διαδηλώσεις υποκινούνταν από τους άντρες και υπήρχε μια αίσθηση μάτσο σε όλο αυτό. Ο ακτιβισμός δεν ήταν όπως είναι τώρα που τον υποκινούν οι γυναίκες. Νομίζω αυτό κάνει τη διαφορά. Βλέπεις αυτά τα υπέροχα σημάδια στην πρόσφατη Women's March - είτε είναι για το δικαίωμα στην αναπαραγωγή, την υγεία, τα δικαιώματα της LGBTQ κοινότητας. Ολα αυτά είναι θέματα που ορίζουν τη δημοκρατία.


Εμαθα μέσα στα χρόνια πως η μόνη δύναμη που έχω στην καριέρα μου είναι η λέξη "όχι". Δεν μπορούσα να διαλέξω τις δουλειές που θα έκανα, αλλά μπορούσα να πω όχι σε αυτές που δεν μου ταίριαζαν. Αντίθετα με σένα Μπρι, μου πήρε 60 χρόνια μέχρι να μάθω να λέω όχι. Οποιοσδήποτε μου πρόσφερε κάτι, έλεγα ναι. Πήρα ρόλους που δεν ήταν σωστοί για μένα και με εκμεταλλεύτηκαν. Δεν ήξερα πως να υποστήριξω τον εαυτό μου. Τώρα θα έλεγα: "Οχι, αυτό είναι σκατά. Δεν μου αρέσει ο τρόπος που μου φέρεστε" και θα έφευγα. Αν ήξερα μόνο τότε αυτά που ξέρω τώρα...".

Πηγή: flix.gr (Μανώλης Κρανάκης)