Λίνα Σακκά: Τα 7 χρόνια ψυχοθεραπείας και το νέο επιχειρηματικό βήμα που ετοιμάζει

Η Λίνα Σακκά επιστρέφει θεατρικά με την παράσταση Η Κυρία της Νύχτας, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Γιάννη Μαρή και μιλά για την απόφασή της να διεκδικήσει το θάρρος της γνώμης της, αλλά και την επιχειρηματική ιδέα που θα κάνει πραγματικότητα για να μπορεί στη ζωή της να έχει ισορροπία, χωρίς να απαρνηθεί τον έρωτά της για το θέατρο.

Σε έχουν προδώσει ποτέ; Είτε συναισθηματικά, είτε  φιλικά, είτε σε χώρο εργασίας; 
Έχω αισθανθεί προδομένη σε όλους τους τομείς και έχω πληγωθεί εξίσου. Αλλά έχω προσπαθήσει να έχω κατανόηση και να δώσω άφεση στον άλλον και να πω πως μέχρι εκεί έφτανε και έκανε. Ας μην έχω παραπάνω απαιτήσεις. Το θέμα ξέρεις, δεν είναι αν θα μας φερθούν άσχημα, το θέμα είναι τι ασπίδες προστασίας έχουμε βάλει εμείς μέσα μας για να αντιπαρέλθουμε αυτές τις συμπεριφορές. Αν ο άλλος με βρίσει, καλό είναι να κάτσω να σκεφτώ γιατί στεναχωρήθηκα. Όταν πληγώνομαι ψάχνω να δω γιατί με πλήγωσε κάτι τόσο πολύ, μήπως γιατί αγγίζει μια αλήθεια; Αυτά προσπαθώ να τα περάσω και στον Μάριο, τον γιο μου. 

Ακούγεσαι πολύ κατασταλαγμένη... Αυτό είναι κατόπιν ώριμης σκέψης ή έχεις κάνει και ψυχοθεραπεία; 
Έχω κάνει επτά χρόνια ψυχοθεραπεία και με βοήθησε πάρα πολύ. Είναι σαν να ήμουν παιδί και να μεγάλωσα. Αισθάνθηκα ότι εκεί που δεν υπήρχε το περιβάλλον να βοηθήσει, ήρθε η ψυχοθεραπεία. 

Τι σε οδήγησε στην ψυχοθεραπεία; 
Η έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό μου. Το ότι πολύ εύκολα έπεφτα στα πατώματα και έλεγα μέσα μου ότι πρέπει να δυναμώσω. Τι είναι αυτό που ο καθένας μπορεί να έρθει και να με κάνει ό,τι θέλει; Έπρεπε να μάθω να έχω το θάρρος της γνώμης μου. 

Είχες καθόλου αγωνία για το ότι θα έμενες εκτός δουλειάς λόγω του παιδιού; 
Όχι. Είχα δουλέψει πολλά χρόνια, είχα κουραστεί και είχα αρχίσει να βαριέμαι με τη δουλειά άσε που είχε ξεκινήσει και η οικονομική κρίση. Εγώ είμαι ολιγαρκής και δεν ήθελα τα εκατομμύρια για να υπάρχω για αυτό και είχα κάνει το κουμάντο μου, δεν μεγαλοπιάστηκα. Τώρα όμως που αγχώνομαι και βλέπω πώς εξελίσσεται η δουλειά, θα ανοίξω ένα καφέ εστιατόριο στη Ν. Φιλαδέλφεια με street food όπου θα έχει και παιδότοπο που θα μπορούν να απασχολούνται δημιουργικά τα παιδιά. Έτσι για να κρατήσω τον έρωτα, το θέατρο, βρήκα χορηγό εραστή. Ξέρεις, είναι ωραία η ανεμελιά, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου σε ένα μοτίβο θέατρο - μπαρ - ξύπνημα αργά το μεσημέρι και πάλι από την αρχή. Θα πάθαινα βαριά κατάθλιψη αν το συνέχιζα αυτό. Ο άνθρωπος πρέπει να εξελίσσεται και να περνάει σε άλλα στάδια. 

Σε αγχώνει ο ο χρόνος που περνάει; 
Θέλω να περνάει! Έτσι αποδεικνύεται ότι ζω και αποδέχομαι τη φύση των πραγμάτων. Δεν με φοβίζει ο χρόνος. Ξέρεις πότε με φοβίζει; Όταν δεν έχεις ζήσει, όταν έχεις μια ζωή με κενά και τρύπες. Για αυτό πρέπει να δημιουργούμε δεσμούς πρώτα με τον εαυτό μας για να περνάμε καλά και να έχουμε κοντά μας κάποιους ανθρώπους που αγαπάμε για να περνάει όμορφα ο χρόνος.

Πηγή: peoplegreece.com (Βένια Καραγιάννη)