Ταμίλα Κουλίεβα: "Οι επιλογές μας καθορίζουν τη στιγμή"

Η Ταμίλα Κουλίεβα είναι μια γυναίκα που έχει αναμετρηθεί με μεγάλους ρόλους, χωρίς να χάσει στιγμή την απλότητά της. Ίσως επειδή η ίδια έχει συνειδητοποιήσει πως με τα μικρά βήματα μπορεί κανείς να πάει μπροστά.

Τι αλλαγές γίνονται στην Ελλάδα και πού θα οδηγήσουν;
Τ.Κ.: Πολλές και σε όλους τους τομείς. Το "έγκλημα" βέβαια συντελέστηκε τα προηγούμενα χρόνια. 


Ζούσαμε με γνώμονα το ατομικό συμφέρον, με δανεικά, χωρίς να παράγουμε τίποτα ως χώρα.
Πού θα θέλατε να φτάσουμε μετά την αλλαγή;

Τ.Κ.: Δεν θέλω να μελλοντολογώ. Όλοι πάντως καταλαβαίνουμε ότι κάτι αλλάζει και μάλιστα προς μια κατεύθυνση με κοινωνικό πρόσημο. Είναι εξαιρετικά ευρύ το φάσμα των αλλαγών όχι μόνο στη χώρα, αλλά και έξω από αυτή. Αφορά την ίδια την Ευρώπη...
 

Στην εποχή του κυνισμού και των one-night stands η αληθινή αγάπη τι θέση έχει;
Τ.Κ.: Δεν πιστεύω πως η σημερινή εποχή έχει κάτι το ξεχωριστό σε σχέση με τον κυνισμό ή το σεξ. Τώρα σε σχέση με την ειρωνεία και τον κυνισμό, ειδικότερα, πάντα τίθεται το ζήτημα των επιλογών. Πάντα θα υπάρχει ένα χάλκινο ή ασημένιο ή χρυσό κουτί, όπως στον Έμπορο της Βενετίας (σ.σ.: οι υποψήφιοι μνηστήρες της Πόρσια έπρεπε να επιλέξουν το ένα από τα τρία κουτιά στο οποίο ήταν κρυμμένο το πορτρέτο της ώστε να την κερδίσουν. Όπως αποδείχτηκε, το σωστό ήταν το χάλκινο, δηλαδή το πιο ταπεινό). Οι επιλογές μας που καθορίζουν κάθε στιγμή. Από την άλλη, σήμερα που η επικοινωνία μέσω του διαδικτύου κυριαρχεί, είναι φυσικό να επικρατεί το "εύκολο".

Μεγαλώνοντας γίνεστε λιγότερο απόλυτη;
Τ.Κ.: Πότε δεν υπήρξα απόλυτη. Ίσα ίσα. Τίποτα δεν είναι μαύρο ή άσπρο. Μεγαλώνοντας το συνειδητοποιείς. Και το επάγγελμα βοηθάει. Γιατί τόσα χρόνια προσεγγίζοντας διαφορετικούς χαρακτήρες, προσπαθείς να τους καταλάβεις. Κάποια στιγμή αυτός ο μηχανισμός αρχίζει να λειτουργεί και στη ζωή. Κρίνεις λιγότερο, γίνεσαι πιο διαλλακτικός.

Τελικά ο καλύτερος διαμορφωτής της ψυχής είναι το "αμόνι" του πόνου;
Τ.Κ.: Όπως είπε και ο Εκκλησιαστής, "η γνώση παράγει πόνο" και, όσο μεγαλύτερη η γνώση, τόσο πιο μεγάλος ο πόνος. Ο καλλιτέχνης εξερευνά το κομμάτι που δεν φαίνεται, το οποίο είναι και το μεγαλύτερο και συνήθως κρύβει πολύ πόνο. Άρα και γνώση.

Πιστεύετε ότι η οδυνηρή δοκιμασία που περνά η χώρα θα οδηγήσει σε επαναπροσδιορισμό της δημοκρατίας;
Τ.Κ.: Ο ελληνικός λαός δοκιμάζεται. Η κυβέρνηση το ξέρει αυτό, και είναι χρέος όλων μας να κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας ένα καλύτερο μέλλον. Μόνο έτσι οι θυσίες θα έχουν νόημα. Σίγουρα πρέπει να αλλάξουν πολλά. Η δημοκρατία έχει σχέση με το σεβασμό στους νόμους και στον άλλο. Όλα επαναπροσδιορίζονται και υπάρχουν ήδη δείγματα προς αυτή την κατεύθυνση.

Πώς μια γυναίκα που εγκατέλειψε τη Ρωσία μπόρεσε να επαναδιαπραγματευτεί τη σχέση της με την Αριστερά και να μπει στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ;
Τ.Κ.: Ποτέ δεν εγκατέλειψα τη Ρωσία. Η σχέση μου με την αριστερή αντίληψη των πραγμάτων ξεκινάει από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Τώρα φυσικά δεν υφίσταται ο υπαρκτός σοσιαλισμός. Με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης υπήρξε μια γενικευμένη άρνηση. Όπως λένε, όμως, δεν θα πάψουμε ποτέ να εξερευνούμε και στο τέλος θα φτάσουμε στο σημείο απ' όπου ξεκινήσαμε. Για να δούμε τα πράγματα με άλλη ματιά. Αυτή, λοιπόν, η διαδρομή με έκανε να ξαναδώ το "τοπίο" μέσα από την οπτική μιας σύγχρονης ριζοσπαστικής αριστεράς.

Αν τελικά είχατε εκλεγεί βουλευτής, θα ψηφίζατε τα μέτρα της καινούριας κυβέρνησης;
Τ.Κ.: Κοιτάξτε, πολλές φορές έχει ειπωθεί από τον Αλέξη Τσίπρα ότι αυτά τα μέτρα δεν είναι στο DNA του ΣΥΡΙΖΑ. Mην ξεχνάτε πως ο ΣΥΡΙΖΑ το βρήκε το μνημόνιο, δεν το έφερε. Είναι σκληρά τα μέτρα, αλλά με σωστή διαχείριση, με κοινωνικό πρόσημο, η χώρα μπορεί να αλλάξει σελίδα.

Το τρίτο μνημόνιο μετέτρεψε το ΣΥΡΙΖΑ σε μια κυβέρνηση όπως όλες οι άλλες;
Τ.Κ.: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να είναι μια κυβέρνηση όπως όλες οι άλλες γιατί στον πυρήνα του βρίσκεται ο άνθρωπος. Αντίθετα οι υπόλοιπες κυβερνήσεις έβλεπαν την "τιμή" του ανθρώπου, γι' αυτό και όλοι μιλούσαν μόνο με αριθμούς. Με το ΣΥΡΙΖΑ τέθηκε για πρώτη φορά η έννοια της "αξίας" του, η οποία είναι και ανεκτίμητη.


Πηγή: elle.gr (Συνέντευξη: Θανάσης Διαμαντόπουλος, φωτογράφιση: Νίκος Κουστένης/10ΑΜ)