Ο Κώστας Μακεδόνας στο pressmixer.gr: "Tο τραγούδι είναι βάλσαμο"

Την Τρίτη 19 Ιουλίου ο Κώστας Μακεδόνας θα δώσει μία μοναδική συναυλία στο Θέατρο Πέτρας, έχοντας καλεσμένους αγαπημένους φίλους και εξαιρετικούς καλλιτέχνες. "Μια μουσική βραδιά με αγαπημένα τραγούδια έχει πάντα τη δυνατότητα να μας βοηθήσει, είτε να ξεχαστούμε για λίγο, είτε για να μας δώσει περισσότερη δύναμη να ανταπεξέλθουμε στις δυσκολίες", μας λέει. Ένας καλλιτέχνης που "κουβαλά" στην 30χρονη πορεία του σημαντικές συνεργασίες (Μαρκόπουλος, Θεοδωράκης, Πλέσσας, Τσανακλίδου, Μοσχολιού, Αλεξίου, Πρωτοψάλτη, Γαλάνη κ.α.), αγαπημένα τραγούδια και ένα σπάνιο ήθος, που δείχνουν ότι, όταν σέβεσαι και αγαπάς αυτό που κάνεις, αντέχεις στο χρόνο κι έχεις την αγάπη του κόσμου σταθερά σύμμαχό σου.


Αυτές οι μουσικές συναντήσεις και ειδικά οι καλοκαιρινές, έχουν κάποια επιπλέον σημασία για την ψυχολογία μας στις δύσκολες μέρες που διανύουμε;

Είναι γεγονός πως φέτος θα είναι ένα από τα πιο δύσκολα καλοκαίρια, λόγω της οικονομικής κρίσης και της συσσωρευμένης κούρασης όλων αυτών των ετών. Μια μουσική βραδιά με αγαπημένα τραγούδια έχει πάντα τη δυνατότητα να μας βοηθήσει, είτε να ξεχαστούμε για λίγο είτε για να μας δώσει περισσότερη δύναμη να ανταπεξέλθουμε στις δυσκολίες. Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε περισσότερα στην ψυχολογία των ανθρώπων, αλλά όπως λέγαμε και πιο παλιά το τραγούδι είναι βάλσαμο.

Τι θα δούμε στο Θέατρο Πέτρας και πώς επιλέχθηκε αυτή η όμορφη παρέα που θα σε συνοδέψει επί σκηνής;

Η βάση της συναυλίας είναι τραγούδια από τη δισκογραφία μου όπως τα κλασικά πια "Ποδήλατο", "Λίζα", "Μόνο μια φορά", "Στον Λευκό τον Πύργο", "Αντικριστά" και "Μαργαριτάρια", λαϊκά αγαπημένα μας τραγούδια και φυσικά μοναδικά ντουέτα με τους καλεσμένους μας από όλο το φάσμα της ελληνικής δισκογραφίας!
Η επιλογή των φίλων που συμμετέχουν στη συναυλία της Πέτρας έγινε με βασικό κριτήριο τη φιλία αλλά και την εκτίμηση και τον θαυμασμό στα πρόσωπα αυτά. Η Πίτσα Παπαδοπούλου είναι μία σπουδαία, κλασική φωνή του λαϊκού μας τραγουδιού και θα είναι μεγάλη μου τιμή που θα μοιραστούμε τη σκηνή του θεάτρου Πέτρας. Η Μελίνα Ασλανίδου, ο Δημήτρης Σταρόβας, ο Κρατερός Κατσούλης και η Ζωή Παπαδοπούλου είναι χρόνια φίλοι και συνεργάτες και τους αισθάνομαι δικούς μου ανθρώπους, οικογένεια. Και ο Γιώργος Θεοφάνους, εκτός που μου έχει χαρίσει μερικά υπέροχα τραγούδια, είναι ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες που έχουμε και τον νιώθω σαν αδερφό.

Πιστεύεις πως η κρίση των καιρών μας, μπορεί να δώσει άλλη ώθηση-κατεύθυνση στη μουσική;

Η δύναμη της μουσική και ειδικότερα των τραγουδιών βρίσκεται στη δυνατότητα να εκφράζει τα συναισθήματα των ανθρώπων. Σε δύσκολες εποχές, όπου η επιβίωση ήταν ζητούμενο, τα τραγούδια δεν έλειπαν και, μάλιστα, γνώριζαν μεγάλη αποδοχή. Είχαν τη δύναμη να εκφράζουν τον πόνο των ανθρώπων, άλλοτε να τους παρηγορούν και άλλοτε να τους εμψυχώνουν. Ακόμα τα τραγούδια εκφράζουν την αγάπη και τον έρωτα, συναισθήματα διαχρονικά που πάντα υπάρχουν, είτε σε δύσκολες εποχές, είτε σε λιγότερο δύσκολες. Ο τόπος μας, που έχει ζήσει και πολύ πιο δύσκολες εποχές, έχει τραγούδια που μπορούν να εκφράσουν τη σημερινή μας εποχή. Τώρα, αν ωθήσει τους σύγχρονους δημιουργούς, να γράψουν τραγούδια επηρεασμένα από την εποχή μας θα το δούμε στα επόμενα λίγα χρόνια. Προσωπική μου γνώμη είναι πως, θα ακούσουμε τέτοια δείγματα, χωρίς όμως να ξέρω, αν θα έχουν και αποδοχή σε ευρύ κοινό.

Οι πολλές νέες μουσικές σκηνές και "σύγχρονες μπουάτ" - αν θα μπορέσουμε να τις χαρακτηρίσουμε έτσι, είναι μια θετική συνέπεια της κρίσης;

Κάθε τι πρέπει να προσαρμόζεται στην εποχή του. Από τη στιγμή που ο κόσμος δεν έχει τη δυνατότητα να βγαίνει να ακούσει μουσική όπως τα προηγούμενα χρόνια, είναι φυσιολογικό οι χώροι να γίνονται πιο μικροί και να μας θυμίζουν τις παλιές μπουάτ, αλλά και οι εμφανίσεις των καλλιτεχνών να γίνονται λιγότερες και να περιορίζονται σε μία με δύο την εβδομάδα το πολύ. Το μόνο καλό από αυτή την εξέλιξη είναι η ζεστασιά που βγάζει ένας μικρότερος χώρος και η πολύ πιο άμεση επικοινωνία με το κοινό.

Έχει αλλάξει η συμπεριφορά του κοινού τα τελευταία χρόνια;

Η αλήθεια είναι πως η κρίση μας έχει κάνει όλους λίγο πιο απαισιόδοξους, πιο ανασφαλείς και πιο "κουρασμένους" και πιεσμένους. Εδώ έρχεται η δική μας η δουλειά, που εκτός από την ψυχαγωγία οφείλουμε να προσφέρουμε και διασκέδαση, για να ξεχάσει ο κόσμος, έστω και για λίγο, τις δυσκολίες που τον περιμένουν την επόμενη μέρα. Ο κόσμος βγαίνει λιγότερο και έτσι οι επιλογές του γίνονται με πιο αυστηρό κριτήριο και είναι πιο απαιτητικός, αφού δεν έχει πια το περιθώριο να ξοδεύει χωρίς αντίκρισμα. Προσωπικά το θεωρώ πρόκληση και συνεχώς προσπαθώ να βγάζω τον καλύτερό μου εαυτό, αφού ξέρω πως, ο κάθε άνθρωπος που μας επέλεξε, το έκανε συνειδητά και δεν θέλω με τίποτα να απογοητευτεί. 

Τι είναι αυτό που σ’ ενοχλεί περισσότερο στις μέρες μας;

Η τεμπελιά, η απαισιοδοξία και η παραίτηση. Ακόμα και πολιτικά, σε όποιο χώρο και να ανήκεις, αν δεν είσαι αποφασισμένος να παλέψεις και να εργαστείς, είσαι καταδικασμένος να αποτύχεις. Με αυτό τον τρόπο μπορείς να πολεμήσεις και την αδικία, την ανισότητα και ό,τι μας κάνει να ζούμε με σκυμμένο το κεφάλι.

Και τι είναι αυτό που σε βοηθά να δεις πιο αισιόδοξα τα πράγματα;

Οι δημιουργικοί άνθρωποι. Άνθρωποι με ταλέντο και όρεξη για δημιουργία και δουλειά. Αισθάνομαι τυχερός, γιατί στο χώρο που βρίσκομαι τα τελευταία 25 χρόνια, έχω συναντήσει δεκάδες και ο καθένας τους με βοηθά να βλέπω τη ζωή με αισιοδοξία. Ένας ωραίος στίχος, μία ευφάνταστη μελωδία, ένα μερακλίδικο παίξιμο στο μπουζούκι, μία έξυπνη ιδέα ενός σκηνοθέτη, είναι πράγματα ικανά να μου δώσουν ώθηση για να φανώ κι εγώ αντάξιος αυτών των ανθρώπων και να κάνω το καλύτερο που μπορώ. Εννοείται βέβαια πως, το μεγαλύτερο ρόλο και λόγο που έχω για να είμαι αισιόδοξος τον έχει η οικογένειά μου. Δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω για αυτό.


Δείτε περισσότερες πληροφορίες για τη συναυλία του Κώστα Μακεδόνα στο Θέατρο Πέτρας εδώ.