Γιώργος και Σταύρος Μυλωναδάκης στο pressmixer.gr: Ποτέ δεν είπαμε πάμε να δουλέψουμε, αλλά "πάμε να παίξουμε!"

Μπορεί ως Χιώτες να "πηγαίνουν δυο – δυο" στις μουσικές σκηνές της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά πάντα φεύγουν από αυτές "αγκαλιά" με μια μεγάλη παρέα, καθώς καταφέρνουν να κερδίσουν το κοινό με τις πολύ ξεχωριστές τους εμφανίσεις. Ο Γιώργος και ο Σταύρος Μυλωναδάκης είναι δίδυμα αδέλφια, τραγουδιστές, μουσικοί και συνθέτες. Από τις πρώτες τους εμφανίσεις στο Blue café, μέχρι τις μετέπειτα μεγάλες συνεργασίες με Ξαρχάκο, Κραουνάκη, Πλέσσα κ.α., αλλά και το όνειρό τους για ένα μουσικό road trip στην Ευρώπη, σταθεροί "συνταξιδιώτες" τους παραμένουν η μαγεία, ο ενθουσιασμός και η αγάπη γι' αυτό που κάνουν.   


Τι θυμάστε με νοσταλγία από τις πρώτες εμφανίσεις στην Αθήνα, στο Bleu café της Πατησίων;

Γιώργος: Τις Τετάρτες τα μεσημέρια! Έτσι ξεκινήσαμε να παίζουμε στο Blue café. Ήταν κάτι διαφορετικό και ιδιαίτερο. Αναρωτιόμασταν στην αρχή, αν αυτό θα έχει ανταπόκριση. Κι όμως, ο κόσμος ερχόταν μεσημέρι καθημερινής και γινόταν η μέρα νύχτα.

Αυτός ο ενθουσιασμός και η μαγεία που υπάρχει στις πρώτες εμφανίσεις χάνεται στην πορεία ή απλά αλλάζει μορφές;

Γιώργος: Συνεχίζουμε να παίζουμε με τον ίδιο και, πολλές φορές, με ακόμα περισσότερο ενθουσιασμό! Κάθε παίξιμο είναι διαφορετικό, ποτέ δεν ξέρεις τι θα συναντήσεις στη διάρκειά του και αυτό έχει μία γοητεία. Ανακαλύπτεις συνεχώς πράγματα για τον εαυτό σου, επικοινωνείς με τους συνεργάτες σου, με τον κόσμο που βρίσκεται εκεί για να σε ακούσει, επηρεάζεις και επηρεάζεσαι από όλη αυτή την ατμόσφαιρα.

Σταύρος: Η μαγεία παύει να υπάρχει, όταν κλείσεις τα αυτιά και τα μάτια σε όλο αυτό που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή εκεί. Δεν αλλάζει μορφές, διαχειρίζεσαι τα πράγματα καλύτερα με τον καιρό, συνειδητοποιείς ότι βγαίνεις ολοένα και περισσότερο κερδισμένος, κάνοντας αυτό που πραγματικά αγαπάς.

Γιώργος: Είναι σημαντικό ότι, ποτέ δεν είπαμε πάμε να δουλέψουμε, αλλά "πάμε να παίξουμε"!

Στο κοινό ποιες αλλαγές παρατηρείτε τα τελευταία χρόνια;

Σταύρος: Ο κόσμος είναι πιο συνειδητοποιημένος, αποφασίζει με πιο αυστηρά κριτήρια. Δεν θα "σπαταλήσει" εύκολα μια έξοδό του. Το ψάχνει περισσότερο, ξέρει από πριν τι πάει να δει και να ακούσει.

Ο κόσμος περνάει δύσκολα, κάνει πιο επιλεκτικές εξόδους, θέλει να περάσει καλά. Αυτό είναι ένα επιπλέον άγχος - εντός ή εκτός εισαγωγικών – για σας;

Γιώργος: Eίχαμε πάντα άγχος και συνεχίζουμε να έχουμε. Δεν επηρεάζεται τόσο από τη κατάσταση και τις συνθήκες που επικρατούν, όσο από την ευθύνη που νιώθουμε απέναντι σ' εκείνους που επιλέγουν να έρθουν να μας ακούσουν και θέλουν να διασκεδάσουν.

Σταύρος: Ο κόσμος ήθελε να περνάει καλά πάντα, αυτό δεν άλλαξε τώρα. Προσπαθούμε να είμαστε όσο το δυνατόν καλύτεροι και αληθινοί μπορούμε, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες εκτυλίσσονται γύρω μας. Πάνω απ' όλα για μας τους ίδιους.

Πολλοί σας έχουν ρωτήσει για το πόσο εύκολο είναι να δουλεύουν μαζί τα δίδυμα  αδέλφια. Να το πάμε αντίστροφα. Πόσο εύκολα θα μπορούσατε να δουλέψετε χωριστά;

Γιώργος: Eίμαστε δίδυμα αδέρφια, που στη προσωπική μας ζωή και στη καθημερινότητα λειτουργούμε αυτόνομα και ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο. Έχουμε πολλά κοινά, αλλά δεν είμαστε ίδιοι! Στη μουσική νιώθουμε μία ασφάλεια να δουλεύουμε μαζί και λειτουργούμε συμπληρωματικά επιπλέον. Έτσι ξεκινήσαμε και μάθαμε από μικροί. Έχει προκύψει να δουλέψουμε κάποιες φορές χωριστά, λόγω συνθηκών-συγκυριών. Δεν ήταν δύσκολο, ήταν όμως  λίγο περίεργο...Κάτι έλειπε! Ξέραμε ότι θα τελειώσει σύντομα όμως.

Ποιες είναι οι βασικότερες μουσικές σας διαφωνίες;

Σταύρος: Όταν γράφει ένας από τους δύο μία μελωδία, ένα στίχο, δύσκολα θα δεχτεί από τον άλλο μία παρατήρηση ή κάτι να αλλάξει. Θέλει επιχείρημα!

Ποια θεωρεί ο καθένας από σας ως την πιο ξεχωριστή – ιδιαίτερη στιγμή της πορείας σας μέχρι σήμερα;

Γιώργος: Υπάρχουν 3-4 πράγματα, που και οι δύο συμφωνούμε ότι, είναι από τα πιο σημαντικά έως τώρα, για διαφορετικούς λόγους το κάθε ένα. Οι πρώτες μας εμφανίσεις στο Bleu café, το album  που ηχογραφήσαμε και οι συνεργασίες που προέκυψαν με τους Ξαρχάκο, Κραουνάκη, Πλέσσα.

Η Αθήνα παραμένει η πόλη των πολλών μουσικών σκηνών και χώρων, αλλά όχι η πόλη των μεγάλων ευκαιριών, τουλάχιστον, όπως το εννοούσαμε παλιά. Πολλοί επίσης επιστρέφουν στη "βάση" τους. Εσείς θα σκεφτόσασταν την επιστροφή στη Χίο;

Σταύρος: Αγαπάμε πολύ τη Χίο και μας λείπει. Όχι τώρα, έτσι όπως έχουν τα πράγματα, αλλά από τη πρώτη στιγμή που ήρθαμε, σκεφτόμασταν πότε θα επιστρέψουμε. Πολλά μπορεί να κάνει κανείς σήμερα και μακριά από την Αθήνα κατά περίπτωση, συνθήκες και υπό προϋποθέσεις. Ελπίζουμε κάποια στιγμή να το καταφέρουμε.

Ποια συνεργασία ή άλλη μουσική πρόκληση σας ιντριγκάρει σαν ιδέα και θα θέλατε να την επιδιώξετε στο μέλλον;

Γιώργος: Θα θέλαμε να πάρουμε τα όργανά μας, να φορτώσουμε το αυτοκίνητό και να γυρίσουμε την Ευρώπη. Να παίζουμε όπου βρούμε. Σε μπαρ, στο δρόμο, σε θέατρα σε μουσικές σκηνές, σε πάρκα, πλατείες και να επιστρέψουμε όποτε τελειώσει!

Τι να αναμένουμε από σας προσεχώς;

Σταύρος: Θα παίξουμε δύο Τετάρτες, 25/11 και 2/12 στη μουσική σκηνή "Ρυθμός Stage" στην Ηλιούπολη. Θα ανακοινωθούν και άλλες εμφανίσεις μετά τις γιορτές. Παράλληλα, έχουμε γράψει  και παίζουμε ζωντανά τη μουσική της θεατρικής παράστασης "1822 ΟΙ ΣΩΣΜΕΝΟΙ" σε σκηνοθεσία της Υρούς  Μανέ, έχοντας και ένα μικρό ρόλο σε αυτήν.



Δείτε περισσότερα για τις εμφανίσεις τους στο Ρυθμός Stage εδώ