Ο Σταύρος Σιόλας στο pressmixer.gr: "Να βρει ο καθένας την κινητήρια δύναμή του και να περισώσει την ανθρωπιά του με κάθε κόστος"

Γράφει μουσική για θεατρικές παραστάσεις, παίζει, ερμηνεύει, εμπνέεται από την παράδοση, εμπνέει αυτούς που αγαπούν την καλή μουσική και τον όμορφο στίχο. Μας καλεί σε ταξίδια που έχουν πολλά να μας δώσουν στο άκουσμά τους, χωρίς να στοχεύουν απαραίτητα στην άφιξη σε κάποια "πολυσύχναστη Ιθάκη". Ήταν η κοινή επιλογή επιτροπής και κοινού, που βράβευσα το τραγούδι και την ερμηνεία του στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το "Της άρνης το νερό", κατάφερε να ξενίσει ευχάριστα τους ακροατές και να αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές. Ο Σταύρος Σιόλας μίλησε στο pressmixer.gr για το ξεκίνημά του, τους σημαντικούς συνεργάτες που συνάντησε στην πορεία του, αλλά και για την ανάγκη να βρούμε την κινητήρια δύναμη, ώστε να περισώσουμε την ανθρωπιά μας. Μακριά από άπραγες Προσμονές και προσωπικούς φόβους…


Οι περισσότεροι συνδέουν την αρχή της πορείας σου με το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και το βραβευμένο "Της άρνης το νερό". Έχεις, ωστόσο, κάνει πολλά και αξιόλογα πράγματα και πριν το 2006. Ποιους σταθμούς θεωρείς ξεχωριστούς στα πρώτα αυτά βήματα;

Το σημαντικότερο και πρώτο μου βήμα στο χώρο της μουσικής ήταν ο πρώτος μου δίσκος με τίτλο "Μια ήσυχη μέρα", που κυκλοφόρησε από την τότε Virgin με διευθυντή τον Γιάννη Πετρίδη και παράγωγο τον Κώστα Ζουγρή, από οπού ξεχώρισε το τραγούδι "Γεροπλάτανος" - η πρώτη μου απόπειρα να αντλήσω την έμπνευσή μου από την παράδοση. Επίσης, έγραψα μουσική για θέατρο, κυρίως, για το Θέατρο Τέχνης με σκηνοθέτη τον αγαπημένο μου δάσκαλο Κωστή Καπελώνη. Μια απ' τις αγαπημένες μου παραστάσεις ήταν το "Transit" με την Κάτια Γέρου και τον Θοδωρή Οικονόμου στο πιάνο.

Η διάκριση στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και οι όμορφες κριτικές από πολύ σημαντικούς ανθρώπους των τεχνών, τι έδωσαν σε σένα;

Έγραψαν για μένα ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, παλαιότερα ο Γιώργος Χρονάς και άλλοι. Οτιδήποτε καλό ακούγεται για μένα, από ανθρώπους που εκτιμώ μου δίνει μεγάλη χαρά, ασχέτως αν προέρχεται από δημόσια πρόσωπα ή όχι.

Είσαι ηθοποιός, συνθέτης, ερμηνευτής. Υπάρχουν περίοδοι που θες ν' ασχοληθείς αποκλειστικά με κάποιο από τα παραπάνω ή είναι μια αδιάσπαστη ενότητα για σένα;

Είναι μια αδιάσπαστη ενότητα για μένα, γιατί ό,τι κι αν κάνω φέρω πάντα και τις τρεις αυτές ιδιότητες, είτε στη μουσικότητα του λόγου, είτε στην ερμηνεία ενός τραγουδιού, είτε στη σύνθεση ενός ρόλου.

Οι ίδιες πηγές έμπνευσης και τα ίδια κριτήρια καθορίζουν όλες τις καλλιτεχνικές σου δραστηριότητες και επιλογές;

Θεωρώ πως όλους μας καθορίζει μια δεξαμενή εμπειριών και ερεθισμάτων, μαζί με όλα όσα αγαπήσαμε και μας επηρέασαν, που διαμορφώνουν τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα, αλλά και το πώς θα εκφράσουμε αυτά που θέλουμε να πούμε.

Έχεις στο ενεργητικό σου συνεργασίες με πολύ σημαντικούς ανθρώπους του χώρου. Ξεχωρίζεις κάποια από αυτές;

Αυτό που έχει σημασία για μένα είναι ότι, συνυπήρξα με καλλιτέχνες που θαύμαζα και σήμαιναν πράγματα για μένα προσωπικά και όχι επειδή αυτό θα βοηθούσε την καριέρα μου. Είτε πρόκειται για την Ελευθερία Αρβανιτάκη, την Ελένη Τσαλιγοπούλου, τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, είτε πρόκειται για τον Μάνο Ελευθερίου, τη Λίνα Νικολακοπούλου και τον Νίκο Ξυδάκη, ήταν όλοι τους καλλιτεχνικές μου "αδυναμίες" πολύ πριν ασχοληθώ με το τραγούδι. Η τελευταία μου συνεργασία ήταν με την Γλυκερία, που τραγουδήσαμε μαζί το τραγούδι "Καταιγίδα", που έγραψα για την τηλεόραση και ήταν, επίσης, μεγάλη χαρά για μένα.

Η οικονομική κρίση μπορεί να αποτελέσει την ευκαιρία για να γεννηθούν και, κυρίως, να ξεχωρίσουν ωραίες μουσικές και στίχοι ή θα ενισχύσει τις "πρόχειρες και εύπεπτες λύσεις";

Η κρίση είναι συνθήκη που οδηγεί τους ανθρώπους προς όλες τις κατευθύνσεις. Προάγει την αλληλεγγύη όσο και τον ατομισμό. Τη συμπόνια όσο και την αναλγησία. Ανάλογα με το τι κουβαλάει ο καθένας μέσα του. Έτσι και στην τέχνη. Ό,τι είναι μέτριο παραμένει μέτριο και με τα πιο ακριβά μέσα κι ό,τι είναι εμπνευσμένο παραμένει και με τα πιο λιτά μέσα. Αυτό που με ενοχλεί είναι μια διάθεση ευκαιριακής και λαϊκίστικης εκμετάλλευσης της περιρρέουσας ατμόσφαιρας από καλλιτέχνες, για να εκφράσουν δήθεν το κοινό αίσθημα, ενώ στην ουσία επιδιώκουν το σουξέ. Είναι εμφανής η διαφορά, όταν μιλάει κανείς γι' αυτό που τον πνίγει.
Το καινούριο μου τραγούδι λέγεται "Προσμονή" και μιλάει για τον ακκισμό της θλίψης, την άπραγη προσμονή και την αυτοθυματοποίηση.

Τι είναι αυτό που μας αποτρέπει από το να αγνοήσουμε - αντιμετωπίσουμε τα εμπόδια, να περάσουμε τα "Διόδια" και να προχωρήσουμε προς το καλύτερο;

Ο φόβος για το άγνωστο. Η άρνηση για το τίμημα. Δυστυχώς, νομίζουμε ότι μας οφείλεται μια διαρκής και ακλόνητη ασφάλεια, την οποία φοβόμαστε να διακινδυνεύσουμε, ακόμα κι όταν την έχουμε καταφανώς απολέσει.

Και τι είναι αυτό που θα μπορούσε να μας δώσει δύναμη στην παρούσα φάση γι’ αυτή την υπέρβαση;

Να βρει ο καθένας την κινητήρια δύναμη του και να περισώσει την ανθρωπιά του με κάθε κόστος.

Τι να αναμένουμε από σένα στο άμεσο μέλλον;

Στο άμεσο μέλλον έχω τη χαρά να συνεργαστώ με δυο συναδέλφους που εκτιμώ, τον Δημήτρη Υφαντή και το Θοδωρή Κοτονιά, σε κοινές εμφανίσεις στο Ρυθμός Stage στις 6, 13 και 20 του Νοέμβρη και να κυκλοφορήσω το καινούριο τραγούδι μου απ’ τον επερχόμενο δίσκο στα ραδιόφωνα και το διαδίκτυο.



Μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για τις εμφανίσεις του Σταύρου Σιόλα στο Ρυθμός Stage εδώ.