Η Emma Shapplin μιλάει στο pressmixer για τη νέα της δουλειά, την Ελλάδα και την καριέρα χωρίς συμβιβασμούς


Σκοτεινή αλλά συνάμα και φωτεινή. Ροκ, ποπ, αλλά και κλασική. Ρομαντική, συναισθηματική, αλλά και μυστηριώδης. Πειραματίζεται με τη φωνή, τα είδη της μουσικής, τις γλώσσες. Πειραματίζεται με το πάθος της για την μουσική. Δίνεται ολοκληρωτικά σ’ αυτό που κάνει. Είναι συνθέτης, παραγωγός, στιχουργός και χαρακτηρίζει τη μουσική της εναλλακτική και εξελικτική. Λατρεύει την Ελλάδα, την ελληνική κουζίνα, δυσκολεύεται να προφέρει τα ελληνικά και σύντομα θα είναι ξανά κοντά μας για να μας παρουσιάσει τη νέα της δουλειά "Dust of a Dandy". H Emma Shapplin μιλάει στο pressmixer για το νέο της άλμπουμ, για την κρίση και πώς μπορεί η μουσική να βοηθήσει τους ανθρώπους, την έμπνευση και τους συμβιβασμούς που ποτέ δεν έκανε και δεν θα έκανε για να χτίσει την καριέρα της.


Ας ξεκινήσουμε με την καινούρια σας δουλειά. Τι το διαφορετικό θέλετε να δώσετε στο κοινό με το "Dust of a Dandy";
Το "Dust of a Dandy" είναι το επόμενο βήμα (η δεύτερη πράξη) του προηγούμενου άλμπουμ μου "Macadam Flower", αλλά η σκοτεινή του πλευρά. Αν το "Macadam Flower" είναι ένα τρυφερό, λεπτεπίλεπτο και θηλυκό Electro-pop-rock άλμπουμ, το καινούριο "Dust of a Dandy" είναι ένα δυναμικό, σκοτεινό, αιχμηρό, αρρενωπό (με κάποιον τρόπο) Electro-PUNK-rock άλμπουμ –γεμάτο από άμεσα μηνύματα, θυμωμένο και νοσταλγικό αλλά την ίδια στιγμή και ποιητικό με μια αριστοκρατική πινελιά κομψότητας. Το "Dust of a Dandy" περιγράφει την ψυχική διάθεση ενός νοσταλγικού, μοναχικού Δανδή, ο οποίος γυρίζει πίσω σε σημεία-κλειδιά της ζωής του και προσπαθεί να ανακαλύψει τον δρόμο του μέσα σ’ έναν τρελό κόσμο που αλλάζει συνέχεια.

Όλο το άλμπουμ είναι σύνθεση και παραγωγή δική σας. Γράψατε τους στίχους στα αγγλικά, γλώσσα που επιτρέπει, όπως είπατε, ένα πιο δυνατό ροκ αντίκτυπο κι έναν πιο σκοτεινό ποπ τόνο στη φωνή. Γράψατε, επιπλέον, ένα γαλλικό "ποίημα σε πρόζα", το οποίο δίνει "μια μοναδική κομψότητα και ένα διαχρονικό άγγιγμα". Πιστεύετε ότι κάθε γλώσσα δίνει μια άλλη διάσταση – οπτική σε ένα τραγούδι;
Ναι! Όμως, όταν αρχίζω να συνθέτω ένα τραγούδι, η γλώσσα θα με επηρεάσει περισσότερο στο είδος της μελωδίας και τη διασκευή που τελικά θα επιλέξω –ο ρυθμός και η μουσικότητα των λέξεων, η χαραγμένη επίδραση στην ιστορική μνήμη ενός πολιτισμού μέσω της γλώσσας του, επίσης συγκεκριμένες συνήθειες που μπορεί να έχει κάθε χώρα στον τρόπο σύνθεσης, κάνουν μεγάλη διαφορά. Για παράδειγμα, στα αγγλικά τραγούδια η μελωδία είναι εξ αρχής πολύ σημαντική γιατί πρέπει να "πιάσει" αμέσως τον ακροατή και να τον ταξιδέψει. Στα γαλλικά τραγούδια, οι στίχοι είναι γενικώς στο προσκήνιο, η μελωδία αναπτύσσεται μαζί με το τραγούδι ώστε να αφήσει μια πιο βαθιά και μεγάλης διάρκειας εντύπωση στο μυαλό (βεβαίως, είναι καλύτερα το να καταλαβαίνεις και το νόημα). Η απαλότητα της προφοράς των λέξεων ή ο τόνος και ο τονισμός, σε οδηγούν σε μια συγκεκριμένη μελωδία, σε συγκεκριμένη διασκευή και σε συγκεκριμένη προσέγγιση ερμηνείας (συναρπαστικό!).

Τα δύο πρώτα σας άλμπουμ αποφασίσατε να τα ηχογραφήσετε στα μεσαιωνικά Ιταλικά. Θα σκεφτόσασταν ποτέ να ηχογραφήσετε κάτι στα Ελληνικά;
Ίσως… Στην πραγματικότητα έχω πει κάποιες φράσεις στα αρχαία ελληνικά (πιθανώς η προφορά μου ήταν φριχτή) και έγραψα κάποιους στίχους στα αρχαία ελληνικά για χορωδία στο άλμπουμ "Etterna".

Το είδος της μουσικής που υπηρετείτε συνήθως απευθύνεται σε ένα πιο περιορισμένο κοινό. Κι όμως, εσείς αποδείξατε ότι τελικά μπορεί να αγγίξει εκατομμύρια ακροατές σε όλο τον κόσμο. Πού πιστεύετε ότι οφείλεται συνήθως αυτή η "απόσταση" μεταξύ του (νεότερου) κοινού και του πιο κλασικού ρεπερτορίου; 
Δεν ξέρω, στην αρχή ήταν ένα πείραμα και τελικά η αποδοχή των Electro-punk-rock τραγουδιών και -αυτών που εγώ αποκαλώ- τα "Νεοκλασικά μου τραγούδια", έγινε το προσωπικό μου στιλ. Η μουσική μου δεν έχει να κάνει καθόλου με "μεικτό ρεπερτόριο" ή με "Broadway ρεπερτόριο" (στην πραγματικότητα είναι τα είδη που αντιπαθώ πάνω από όλα). Στη δική μου δουλειά υπάρχει πάντα μεγάλη σχέση και κλείσιμο του ματιού με την ποίηση, την καλή μουσική, τις καλές τέχνες (κλασσική, ροκ κλασσική, εικαστική τέχνη, φωτογραφική τέχνη, σύγχρονος χορός,  όπερα... Ακόμη και την αρχιτεκτονική). Η μουσική μου είναι εναλλακτική και εξελικτική...

Είχατε δηλώσει στο παρελθόν ότι αν ξεκινούσατε τώρα την καριέρα σας, δεν θα συμμετείχατε σε κάποιο τάλεντ show. Ο χώρος της μουσικής είναι πολύ δύσκολος και ανταγωνιστικός. Δεν είναι μια καλή αρχή ένα τέτοιο show για ένα νέο παιδί που θέλει να δείξει το ταλέντο του;
Ίσως, ίσως όμως και όχι… Υπάρχουν πολλοί τρόποι στις μέρες μας για να ξεκινήσει κάποιος και να τον ακούσουν… Το internet, το να συναντήσεις τον σωστό άνθρωπο που θα σε στηρίξει τη σωστή στιγμή, επιπλέον πολλοί τραγουδιστές και μουσικοί ξεκίνησαν παίζοντας στο μετρό ή σε μικρά κλαμπ…

Εσείς έχετε κάνει συμβιβασμούς στη δουλειά σας ή πάντα λειτουργούσατε με βάση αυτό που νιώθατε και θέλατε;
Πάντα ακολουθούσα την καρδιά και τα συναισθήματά μου, γι’ αυτό και έπρεπε να φύγω από τον πρώτο μου παραγωγό, όταν άρχισα να αισθάνομαι εγκλωβισμένη, θλιμμένη και ότι δεν με σέβονται. Έπρεπε να φύγω μακριά με κάθε τρόπο…

Έχετε μετανιώσει για επιλογές που κάνατε είτε σχετικά με την μουσική σας, είτε με τη δημόσια σας εικόνα;
Στην πραγματικότητα όχι… Κάποιες φορές μόνο, θα έπρεπε να ήμουν λιγότερο συμβιβαστική και περισσότερο αυστηρή με κάποιους ανθρώπους που ασχολούνταν με την προώθησή μου και με κάποιες δισκογραφικές εταιρείες (ήταν όμως στ’ αλήθεια εφικτό;) γιατί στο τέλος, η δουλειά μου δεν παρουσιαζόταν υπό τη σωστή οπτική γωνία…

Το Ίντερνετ παίζει πια βασικό ρόλο στην προώθηση της δουλειάς πολλών καλλιτεχνών, αλλά και στην άμεση επαφή τους με τους θαυμαστές τους. Εσάς ποια είναι η σχέση σας με το Ίντερνετ, και ειδικότερα με τα social media;
Πριν από περίπου ένα χρόνο, άρχισα να δουλεύω κανονικά μαζί με μερικούς ανθρώπους πάνω σε αυτό το θέμα, για να με βοηθήσουν και να με ωθήσουν λίγο έτσι ώστε να είμαι περισσότερο επικοινωνιακή… Αλλά ακόμα παραμένω μια "μυστική" κατηγορία…

Στην Ελλάδα –επειδή η αγορά είναι μικρή - οι καλλιτέχνες "αναγκάζονται" να βγάζουν νέα άλμπουμ κάθε 1-2 χρόνια, αλλά και να εμφανίζονται σε μαγαζιά 2-3 την εβδομάδα (πριν την οικονομική κρίση και 6 φορές την εβδομάδα). Θα μπορούσατε να ακολουθήσετε ένα τέτοιο πρόγραμμα ή πιστεύετε ότι "φθείρει" τον καλλιτέχνη;
Αλήθεια, δεν ξέρω… Προσωπικά πιστεύω ότι αργώ να παραδώσω έναν νέο δίσκο, αλλά ξέρω καλλιτέχνες που καθυστερούν περισσότερο από μένα και άλλους που μπορούν να γράφουν κάθε χρόνο το περιεχόμενο για 2 ή 3 δίσκους… Οπότε… Ξέρω επίσης πολλά συγκροτήματα που συνθέτουν όσο βρίσκονται σε περιοδεία και δοκιμάζουν νέα τραγούδια κατά τη διάρκεια της περιοδείας τους. Επίσης, το ότι παίρνω τον χρόνο μου μεταξύ των δίσκων, μάλλον συμβαίνει γιατί γενικώς η κυκλοφορία των δίσκων μου γίνεται από χώρα σε χώρα, οπότε χρειάζεται πάντα περισσότερος χρόνος για την οργάνωση της προώθησης και της περιοδείας σε τόσα πολλά μέρη. Επίσης, απλώς δεν μπορώ να είμαι μόνο μια τραγουδίστρια ή μια συνθέτης. Δουλεύω ταυτόχρονα πάνω σε κάθε κομμάτι της παραγωγής (συνεργάζομαι πολύ στενά με τον σκηνοθέτη του βίντεο κλιπ, γράφοντας ακόμα και την σύντομη εκδοχή του βίντεο, δουλεύοντας το μοντάζ των κλιπ και των EPK βίντεο, επίσης οργανώνοντας τις φωτογραφήσεις μου, τις πρόβες, μερικές φορές σχεδιάζοντας τα κοστούμια μου, σχεδιάζοντας και κάνοντας την παραγωγή των σόου, οργανώνοντας και κάνοντας την παραγωγή των ηχογραφήσεων κλπ… Βασικά, ασχολούμαι με κάθε ένα από τα στάδια της παραγωγής… Ακόμα και με τη δουλειά γραφείου…). Και επιπλέον, κάνω master classes στην όπερα στην Αγία Πετρούπολη (που είναι ένας τελείως διαφορετικός κόσμος και χρειάζεται πολλή ενέργεια και χρόνο), αλλά και ζωγραφίζω… Πειραματίζομαι με διάφορα μουσικά όργανα, μαθαίνω άλλες γλώσσες και φροντίζω να έχω χρόνο για να διαβάσω, να πάω σε μουσεία, να διαποτίσω τον εαυτό μου με τα τοπία και τους χώρους… Υποθέτω ότι η ζωή του κάθε καλλιτέχνη είναι διαφορετική… Αλλά ένα πράγμα ξέρω, ότι δεν μπορώ να "εξαναγκαστώ", χρειάζομαι να έχω ελευθερία βούλησης και να είμαι συνεπής με τις σκέψεις μου… Κατά τη γνώμη μου, αυτή είναι η βάση για την ευτυχία!

Έχετε τραγουδήσει στο παρελθόν με τον Γιώργο Νταλάρα. Υπάρχει κάποιος άλλος Έλληνας καλλιτέχνης που εκτιμάτε και, ενδεχομένως, θα θέλατε να συνεργαστείτε μαζί του στο μέλλον;
Γιατί όχι… Δεν ξέρω, είναι θέμα συνάντησης.

Σε μια εποχή τόσο δύσκολη για την Ελλάδα, αλλά και όλη την Ευρώπη, πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της μουσικής ως μιας διεξόδου των ανθρώπων από την σκληρή καθημερινότητα;
Η μουσική ήταν πάντα σημαντικό μέσο απόδρασης για τους ανθρώπους… Η τέχνη γενικότερα. Πιστεύω ότι η τέχνη βοηθάει στο να αναζωογονούμε το μυαλό μας, προτείνοντας ένα άλλο φάσμα, μια άλλη οπτική γωνία αντίληψης του κόσμου.

Πιστεύετε ότι εσείς οι καλλιτέχνες, μπορείτε να βοηθήσετε το κοινό σας να "ξυπνήσει", να επαναστατήσει, να αντέξει αυτή την καινούρια πραγματικότητα που βιώνει – η οποία είναι σκληρή για πολλούς ανθρώπους;
Ναι, αναμφίβολα.

Έχετε έρθει αρκετές φορές στην Ελλάδα. Τι ξεχωρίσατε στη χώρα μας; Θα την επιλέγατε για διακοπές ή ενδεχομένως και ως χώρα διαμονής;
Η Ελλάδα που γνωρίζω είναι ένα μείγμα νωχέλειας και σθένους, περηφάνιας και ευγένειας, μοντερνισμού και ιστορίας, είναι οι ασημένιες αντανακλάσεις στη θάλασσα, τα τοπία με τα ελαιόδεντρα, η γεύση του τυριού φέτα όσο κάθεσαι στον ίσκιο σε ένα μικρό εστιατόριο κάπου μέσα στον δαίδαλο των μικρών ελικοειδών δρόμων της Αθήνας, η μοναδική κομψότητα και μουσικότητα της γλώσσας –τόσο δύσκολο να την προφέρει κανείς, παρεμπιπτόντως-  μια τόσο όμορφη χώρα!!!

Ποια είναι αυτά τα πράγματα που σε εμπνέουν, σας ξεσηκώνουν σαν άνθρωπο και σας καλλιτέχνη;
Οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης, αλήθεια το οτιδήποτε. Στο "Dust of a Dandy" υποθέτω ότι με απασχολούσε και η νέα γενιά, κοίταξα πίσω στη ζωή μου και αναρωτήθηκα για τις αλλαγές που παρατήρησα τα τελευταία 10 χρόνια. Μέσα από αυτόν τον καινούριο χαρακτήρα, τον Dandy, εκθέτω, με ψυχαγωγικό τρόπο, πράγματα, συμπεριφορές και συνήθειες που φαίνεται ότι μου λείπουν.

Τι να περιμένουμε στη συνέχεια από σας;
Ποιος ξέρει! Ίσως να επανέλθω με μία έκθεση της φωτογραφικής μου δουλειάς… Μπορεί να ξαφνιαστείτε πολύ!